Oğlum, erdem insana iyilikseverlikle gelir. En büyük mutluluk iyilik etmekle ortaya çıkandır. Yeryüzünde bundan daha güzel daha emin bir saadet yoktur.
Ama Paul yine benim çabalarımı boşa çıkarmış, bütün uğraşlarımın beyhude bir didinmeden ibaret olduğunu anlatmıştı âdeta. Seven insanın ruhunun her yerde sevdiğinin izine rastlayacağını hesap edememiştim.
Hayatın hep tek yüzü hoşuna gider insanın. Oysaki günün yarısı aydınlık olduğu zaman diğer yarısı da karanlıktır. Karanlıkta olan yüz de bir vakit aydınlanacak, diğeri kararacak sonra tekrar tekrar sürüp gidecek bu döngü.
“… Ne derdin varsa devasını Allah’tan iste! Sana her şeyi veren, can ve sağlık sunan O yüce güce tüm kalbinle inan! Yarın seni mükafatlandırmak için seni bugünden sınıyor. Unutma ki bizim dünyada bulunma hikmetimiz bizi O’na ulaştıracak yolda sapasağlam yürümemiz içindir. Sıkıntılarımız O’nun rızasını kazanmak için üstesinden gelmemiz gereken mâniler değil midir?”