“Kimse kimseyi tanıyamaz, tanıdığımızı sanırız. Tanıdığımız kadarına inanırız. Eğer gerçekten tanısak, bırakın aşkı filan, kimse kimseyle arkadaş bile olamaz.”
Ahmet Ümit’in kitaplarını çok severek okurum. Bu kitabını da arkadaşım hediye aldı ve tavsiye üzerine hemen okumak istedim. Kitabın içeriğine değinecek olursak Başkomser Nevzat yine bir cinayeti çözümleme peşinde ama bu cinayet onun eşinin ve kızının ölümünü çözümlemesinde etkili oluyor. Olayların çoğunu anlatırken sanki kitap okumuyorum da bir aksiyon filmini izliyor gibi hissettim ve çok hoşuma gitti. Fakat ben çoğu kitabını okuyan biri olarak burda bazı kısımları beğenmedim. Öncelikle sevgilisiyle olan betimlemeleri sıkıcıydı. Özel hareketta olan bir karakterin ölümünü çok acemi yazmıştı. Ayrıca kitap bitmemişti. Çünkü aklına birçok soru takılıyor. Bunları yazmayacağım okuyanlar ya da okuyacaklar beni anlar. Ben tavsiye ediyorum kitabı her şeye rağmen çok güzeldi. İyi okumalar…