seymademir
@glcnseyma
kitaplar, çocuklar, kediler
sınıf öğretmenliği
Her sayfasında acının, kaybın ve direncin iç içe geçtiği bir hikâye. Fugui’nin zenginlikten yoksulluğa, umuttan umutsuzluğa uzanan yolculuğu, insanın yaşama tutunma içgüdüsünü en sade ama en vurucu biçimde anlatıyor.
Kitap boyunca yaşanan onca trajediye rağmen yazar, “yaşamanın kendisi”nin bir direniş olduğunu hissettiriyor. Her şeyini kaybetmiş bir insanın hâlâ nefes alıyor olmasının bile bir anlamı var burada.
Basit bir dille anlatılmış ama etkisi uzun süre geçmeyen, derin bir roman. Sessiz, sarsıcı ve çok insanca.
Yaşamak
Yaşamak
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Otomatik Portakal Başlarda kitabı okurken o kadar rahatsız oldum ki, neredeyse yarısına gelmeden yakmak istedim. Alex’in anlattığı o serserilik dolu, şiddetle örülü dünya beni gerçekten tiksindirdi. Özellikle okuyucuya “kardeşlerim” diye hitap etmesi, o dünyaya istemeden de olsa beni dahil etmesi çok rahatsız ediciydi. Ama ilerledikçe kitabın asıl derdini, insanın “iyi” olmasının gerçekten bir seçim mi yoksa baskı sonucu mu olduğu sorusunu anlamaya başladım.
Sonunda, Otomatik Portakal benim için rahatsız edici olduğu kadar düşündürücü bir eser oldu. Başta nefret ettim, sonunda saygı duydum.