İnsanlar vardır, hangi konuda olursa olsun, kendilerinden şanslı rakiplerinin iyi yanlarının hepsini yadsımaya, yalnız kötü yanlarını görmeye hazırdırlar. Bazı insanlar da bunun tam tersine,
bu şanslı rakiplerinde, onları zafere ulaştıran özellikleri görmek isterler. Yürekleri sızlayarak onlarda yalnız iyi şeyler ararlar.
Hep böyle olur işte. Bedenim yıllarca bekler, çıkarmaz sesini, ama sonra bir gün dayanılmaz özlemlerle sarsılır; tiksinç, pis, bildik bayağılığı ister, yalnız onu arar.
Ah şu seven ruhumun
gizli acılarım bir anlayabilselerdi! Tek bir damla gözyaşındaki şiiri görebilselerdi! Bırak da gözyaşlarını öpeyim, o kutsal yaşı kurutayım...