Bizden habersiz bir sürü iyilik olurken bizden habersiz olan kötülüklere saplanıp yasıyorduk belki de hayatımızı. Odaklandigimiz her şeyi düşündükçe çoğalıyor, dünyamız yapıyorduk.
İnsan sevgi hissedebildigi kadar insandı, yoksa en tehlikeli hayvandı.
Çünkü insanın kazanamayacağı tek savaş kendisiyleydi...
Sahiden öyle mi?????
Hayatta her şey geçici. En büyük sancılar, kavgalar, acılar, aşklar. ..
Hayat aynı anda akıyordu, üstelik aynı mekanda ama herkes farklı yaşıyordu gerçekleri, acıları, duyguları, düşünceleri. .. çünkü hayat, her bedende daima farklı akıyordu.