Çocukluğunda yalnız kalan insanlar genellikle bir sanat başarısıyla kendilerini göstermek isterler. Bu yüzden bütün sanatçıların çocukluk dönemlerinde kendilerini arkadaşlarından ayıran bir ameliyat, bir hastalık ya da sakatlık geçirdiklerine ve bunu nedenle biraz uçuk olduklarına inanırım ben.
Çünkü insanları konuşarak taniyamazsınız.konusmak canlı yaratıklar arasındaki en etkisiz iletişim aracı.dil yalan söylüyor, olanları çarpıtıyor, insanlığın hiç bıkıp usanmadigi klişeleri tekrarlıyor. Bu yüzden, insanları dinlemek onları anlamak için yeterli değil .