gülsüm
@glsmulus
1 Ocak
49 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
Geç de olsa değişmeye çalışırken yiten şeylerin yere düşerken çıkardığı sesi duymamaya çabalıyorum. Çünkü malum, düşen kırılır, kırıklar acıtır.
Bitmenin kendine has özelliği midir çirkinleşmek? Yoksa bitirenin mi?
Zarifçe veda etmeyi beceremeden gönderdikleriniz kolay kolay dönmez. Kırmışsınızdır. Kırılmışlardır. Belki tek parça kalmayı başarmış belki tümüyle dağılmışlardır. Her iki durumda da sizden sonsuza dek kopmuşlardır.
Bitmek böyle bir şeydir. Aylar biter, yıllar biter, dostluklar biter, aşklar biter, işler biter, hayaller biter, gün gelir hayatlar biter. Ne var ki adem oğullarıyla Havva kızları, sadece başlangıçlara itibar eder.
İşte şimdi o ilerilere itilen, gelecekteki yaşamın içindeyim.Artık kimse beni hiçbir şeye hazırlayamıyor. Sabahları doğan güneşin gölgede bıraktığı Boğazın Anadolu kıyısına, yalıların dibinde balık satan, sakallı, lastik çizmeli ve muşambalı balıkçılara, büyük ve yeni arabalara, caddelere, insanlara, kalabalığa.... Kendi gözlerimle bakıyorum. Başka ne isteyebilirim ki?
