Gülsen
@glsnn51
Kalbin terazisi, yitirilmemiş hiçbir şeyin kıymetini hakkıyla ölçemiyor. Oysa bir bilseniz, ah bir bilseniz..
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Görüyoruz ama görmediğimize inandırmaya çalışıyoruz kendimizi. Susmanın günahından böyle kurtulabilirmişiz gibi. Gözümüzde maraz yok. Maraz akılda, kalpte. Korkunç bir mikrop dolaşıyor içimizde.
Oysa ben varlığıma en basit anlam yaratamamıştım. Herkes kendini sahibi, en azından parçası affetmeyi beceriyordu da, sanki bir ben, bu dünyaya geçerken uğramıştım.
Yaşamak, düşmekle kalkmak arasında geçirdiğiniz korkulu, ümitli, telaşlı zamanın adı. Düşüp düşüp kalkma sanatı.
Kimsenin birbirine değecek cesareti gösteremediği bu hercümenin ortasında herkes anca kendine yetecek kadar yalnızdı.