Sus, kimseler duymasın,
Duymasın, ölürüm ha.
Aymışam yarı gece,
Seni bulmuşam sonra.
Seni, kaburgamın altın parçası.
Seni, dişlerinde elma kokusu.
Bir daha hangi ana dogurur bizi?
Ahmed Arif
Seni öpsem, gülse bir halk.
Seni öpsem, yoksulluk
Utansa verdiği acıdan.
Kırılsa her türlü korkunun kanadı.
Seni öpsem, silinse
Alın çizgilerimden gam,
Yürek kuytularindan akşam.
Bir sonsuz yagmur yağsa
Aşkın kardeş bulutlarından.
Aynı mutlulukla ıslansa dünya.
Ayrılığa kapanmasa kapılar,
Odalar üzgün durmasa.
Seni öpsem, buğulanmasa gözlerin.
Gülse yaz günleri gibi
Insanların gölgeli yüzleri...
Seni öpsem, arınsa ömrümün kiri, kederi..
Donup kalmasa dudaklarımda bir suç gibi
Öpüşün bencilliği andiran o buruk tadı
Mutluluk dokunmasa çoğul yanıma.
Seni öpsem ve dünya kurulsa yeniden
Sevgi kadar yumuşak, zengin ve ak!..
Şükrü Erbaş
Gölgendi yansıyıp duran bengisu pınarında
Ölüm düşüncesinin beni sarıp durduğu şu anda
Verilmemiş hesapların korkusuyla
Sana geldim, ayaklarına kapanmaya geldim
Af dilemeye geldim affa lâyık olmasam da
Sevgili,
Ey sevgili,
En sevgili!
Uzatma dünya sürgünümü benim..
Sezai Karakoç