Herkesin bildiği hikayeler çizgilerini kusursuzca gizler,çok sevilir,dilden dile,dünyayla bir döne döne yerin göğün önüne çıkarlar.Gece gündüze,yer göğe,insan hayvana karışmasın diye çektiği çizgiler sesin boğazını sıkar.Ölüsünü gömmeyi kargadan öğrenen öbürünü soysuzlukla karalar.Leş yiyenin gagasıyla açtığı çukur,insanın dilini ısırıp da koyduğu ayraç.Yerini şaşırmamak için eğilip o çukura bakmaz,birbirine karışanları görmez.Yemeğine çukur açana hayvan,ölüsüne çukur açana insan der.Kendini bilen beşer,kimin ölü kimin diri olduğuna şaşırır,mezarların başında nöbet tutar,ölüleri rehin alır,ekmek yerine ceset gömer.