Gürkan Mersin
@gmersin
4 okur puanı
Şubat 2018 tarihinde katıldı
Günümüz çalışanıysa,sistemi oluşturan mozaiğin yalnızca çok küçük bir parçası.Üstelik çoğu kez sistemin bütününden ya da sistem içerisindeki yerinden de haberdar değil.Bireyin sistem içerisindeki yerini hiçe indirgeyen böylesi bir dünyanın insanda yarattığı kopukluk bazen davranış bozukluklarına neden olmaktadır.Aslında çağdaş toplumların en önemli ruh sağlığı sorunu da budur.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Sokağa çıktık.Bilgisayar oyunlarında öğrendiğimiz düşmanı yenme teknikleriyle,yan sokakta ne olduğunu twitterdan öğrenerek,duvar yazılarıyla sokakları Türkiye'nin timeline'ı haline getirerek...Artık eve girmeyiz.Ne de olsa;parka giyen kuşağın hayallerindeki,parka giden çocuklarız.
İkimiz de düşüncelerimizin, daha doğrusu birbirini tutmayan bir takım düşünce kırıntılarının tutsağıyız, onların ardından koşuyoruz, en her yerde anamalın borusunun öttüğü bir ortamda yargıda adaleti egemen kılmaya çalışıyorsun, ben bu korkunç düzeni değiştirmek umuduyla özgürlüğümü tehlikeye atarak o yasak kitapçıkları yazıyorum. Ama hiçbir şey olmuyor, hiçbir şey olacağı yok. Tek avuntumuz boyun eğenlerden olmamak. Bunun da bir anlamı yok gerçekte: doğa da, toplum da son günlerini yaşıyor. Bir Fransız “gelecek uzun sürer” diye bir kitap yazmıştı bir zamanlar, ama artık geleceğin de geleceği yok
Hazır bu çok tanrılı adadan kaynağını bilmediğim bir nedenle sürekli esinlenmekteyken,dışımda kuracağım başka bir bütünlüğe ikimiz birden kavuşabiliriz belki.Geceleri,bir kocakarının bana el vermesiyle gelişen kendime duyduğum hayranlıkla,gündüzleri ortaya çıkan parçalanmışlık kaygısı arasında çalkalanarak kurguladığım hiçyerde,düşüncem vurgusuna ulaşabilir.Elimden geldiğince bir şeyler anlatıyorum.Başka kahramanların bağrında kaynaşıyoruz ikimiz.
Belki haklıydı.Eşkinanın etinde bir zerreydi amcam.Öte yandan,bitmeyen yasının karanlığında bir dolu boşinan ürüyordu.Binlerce yıl önce yapılan cenaze törenlerinde,ölünün hayaleti içine girmesin diye baştan ayağa siyaha boyananların korkusu nasıl ki bugünkü yası biçimlediyse,babam da kardeşinin ölüsünü balıkta görüyordu