Bütünsel karar varlığını koruduğu sürece, özel herhangi bir karara ilişkin bazı basit, alışılmış, ayrıntıda kalan değerlendirmelerin iradeyi şaşırttığına pek rastlanmaz.
Çok geçmeden olağan üniversite öğrencisi yaşamından onu özetleyen şu sonucu çıkaracaktır:Bu yaşam genel olarak tüm kalıcı hazların, yüksek ve temiz sevinçlerin boş heveslere feda edilmesinden ibarettir.
Geri kalanı gösterişçilikten başka bir şey değildir. Bu gösterişçi yaşamın getirdiği mutluluk kazancı hakkında çok yanlış bir değerlendirme mevcuttur. Halbuki gösteriş yapma isteğini o kadar akıllıca tatmin etmek mümkündür ki! Öğretmenlerin beğenisini kazanmanın, sınavlarda mükemmel sonuçlar almanın, ailesinin dileklerini yerine getirmenin ve küçük kentinde büyük adam olarak kutsanmanın verdiği sevincin yanında, en aptal hamalın veya maaşını almış en aptal çırağın da elini uzatsa erişebileceği zevklerin peşine düşen öğrencinin bu boş tatmini hiçbir şey değildir.