Gonjik Drmn
@gncdrmn
Yutkuna yutkuna okudum. Açık konuşayım. Uzun süredir Livaneli’ne büyük önyargı duyuyordum ve kitaplarını almak, okumak aklımdan bile geçmemişti.
Neden bilmiyorum yazar olarak bana kendini çok beğenmiş, çok böbürlenen biri gibi geliyordu. Kitaplarının kapaklarında kapapın 1/4 ü büyüklüğünde Livaneli yazması büyük bir etken tabi:)
Neyse geçen gün inadımı kırıp, Kardeşimin Hikayesi’ni okudum. Çok etkilendim ve beğendim. Serenad zaten her zaman duyduğum bir kitabıydı.
Şile, Alman, yahudi, 24 Şubatı duyduğumda konunun nereye gideceğini anlamıştım. İçim cızlaya cızlaya, dudaklarımı kemire kemire 2 günde okudum. Boğazımdaki yumru kitap bitince geçer diyordum ama, katlanarak arttı. Ne büyük acılar. Ne parçalanmış hayatlar:(
Herkes okumalı, okutmalı.. sonrasında da içinde geçen konular araştırılmalı..
Son olarak Maya sen mükemmel bir insansın. Ve Max. sana hayran oldum ️
Tatil modu kitabı..
Çerezlik. Okudum bitti.
Edebi yönü yok. Bir şey kattı mı, hayır.. Eğlendirdi mi evet. Zaten amaçta buydu. Öğrenirken eğlenmeye ara verip, salt eğlenmek..
İnanılmaz sevdim!
Herkesin içinde bir köşede duruyor ‘C’
Bazen sokakta ısırarak simit yerken, bazen kalabalıkta kendi düşüncelerine kahkalarla gülerken insanları umursamadığında..
C’nin, ismi bile olmayan bir aylak’ın bir yılını okuduk. Umutsuzluğundaki umudu, herkesten farklı olma istediğinin nedenlerini, kendini herkes gibi buluverdiği anlardaki üzüntüsünü.. İlişkilerini, babasını, özlemlerini, aylaklığının sebeplerini..
Çok leziz bir hikayeydi. Alışana kadar biraz yordu ama alışınca sıcak bir günde içilmiş buz gibi bir bardak su gibi aktı gitti..
Tüm Aylak’lara selam olsun️..
