Akıntıya karşı yüzüyor; akıntı öylesine güçlü akıyor ki bazen, bir dalgınlık anında, içinde çırpındığı ıssızlığın ortasında ümitsizliğe kapılıyor; bir yetersizlik anında öylesine sonsuzca gerilere sürüklenmiştir işte.
Sonbaharda bir yol gibi: Temiz pak süpürüyorsun, sonra bir yol bir kez daha kurumuş yapraklarla örtülüyor.