Bir su misalidir insan. Gidenlerin ardı sıra boşluğa savrulan... Ne kavuşmaya mecali vardır ne de geri dönmek gibi bir meziyeti. İşte tüm bu tuhaf çırpınışın timsalidir, adına "hayat" dedikleri.
Yaşanmışlıkları zihnimizden çıkarıp atmak zordur. Yüzsüzdürler, istemediklerini bilseler de peşimizden gelirler. En çok can yakanlarının üzerini, her gün yeni bir anıyla örteriz. Öyle ki dev hatıra yığınları altında kalsalar bile nefes alıp vermeye devam ederler.