Ben de, hayata çaldığımız maya tutmadı abicim dedim gözlerimle. Güzel olacağından emin olduğumuz günlerin gelip bizi bulacağına inandığımız hayatımızı yarıladık çoktan. Güzel olacağından emin olduğumuz günler gelip bizi bulmadı. Ama korkma, sırrını vermem evinin odalarına.
Bir işe yaramıyorsa yakarım hepsini, çakarım kibriti, tutuşan şeritleri bakır tencereye bırakıveririm. Kül kalır geriye hiçbir şey anlatmayan sözcüklerden, üflerim, dağılır, hiç olmamış olur böylece.
Kim kanıtlayabilir yaşadığımı?