kitap okuyor
@gnll77
Şu anda okuduğu kitap
Bookstagramlardan etkilenip okumayacağım artık dedikten sonra ben... Gerçekten hep böyle oluyor. Biri bir kitabı öve öve bitiremiyor ve arkasından herkes bayıla bayıla okuyor. Bireysel zevkleriniz yok mu sizin arkadaşlar? Goodreadste birçok kişi kitabi yermiş ama gel gör ki 1k okurları ve Türk bookstagramlar yere göğe sığdıramamış. Kesinlikle uzun bir süre bookstagramlara güvenmeyeceğim. Kitaba gelince... Neyse hiç gelesim yok. Fikir güzel akış berbat...
Batuhan Babaoğlu isimli okura yanıt verildi
kitap okuyor
Büşra teşekkür ederim🫶
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Bookstagramlardan etkilenip okumayacağım artık dedikten sonra ben... Gerçekten hep böyle oluyor. Biri bir kitabı öve öve bitiremiyor ve arkasından herkes bayıla bayıla okuyor. Bireysel zevkleriniz yok mu sizin arkadaşlar? Goodreadste birçok kişi kitabi yermiş ama gel gör ki 1k okurları ve Türk bookstagramlar yere göğe sığdıramamış. Kesinlikle uzun bir süre bookstagramlara güvenmeyeceğim. Kitaba gelince... Neyse hiç gelesim yok. Fikir güzel akış berbat...
Batuhan Babaoğlu isimli okura yanıt verildi
kitap okuyor
Büşra inanır mısınız bana o kadar sıkıcı gelmedi ki reading slumptan çıkmama bile sebep oldu,çok akıcıydı hemde,yani yarım bırakmak gibi bir ihtimalim bile yoktu,o kadar merakla okudum yani.siz belki de bu konuda daha iyi eserler okumuşsunuzdur o yüzden beğenmemişsinizdir,önere bileceğiniz kitaplar var mı bu konu ile ilgili?Othello – W. Shakespeare1000Kitap
Bu kitap benim için bir hafta sonu kaçamağı… Ama öyle sıradan bir kaçış değil kalabalıktan uzaklaşıp ruhun karanlık kıyılarına inmek gibi. Kimileri tatilini güneşin altında geçirir, ben ise Shakespeare’in gölgelerinde dinleniyorum. Othello’nun trajedisi, bana acıdan yapılmış bir sığınak gibi.
Othello… Zaferlerle dolu bir hayat, ordulara hükmeden bir irade. Ama en güçlü kahraman bile kendi kalbine yenilebiliyor. Onun yıkılışını okurken, bir generalin düşüşünden çok daha fazlasını görüyorum. İnsanın kendi içine açtığı en ölümcül savaşı.
Desdemona ise masumiyetin beden bulmuş hâli. Onu sevmek, bir kuşu avuçlarında korumaya çalışmak gibi. Ama ne yazık ki en saf aşk bile, en küçük bir şüpheyle boğulabiliyor. Othello’nun gözünde o kuş, Iago’nun fısıltılarıyla zehirleniyor. Ve işte trajedinin en acı tarafı aşk, kendi elleriyle sevdiğini öldürüyor.
Iago… O bir karakter değil, bir hayalet. Kıskançlığın, fesadın, insan ruhuna sinsice çöken karanlığın adı. Aslında her çağda, her insanda biraz Iago var. Bu yüzden ürpertiyor beni. Çünkü Othello’nun trajedisi sadece onun değil hepimizin kalbine düşebilecek bir gölge.
Ve sonunda bana kalan şu oluyor insanın en büyük savaşı meydanlarda değil, kendi kalbinin sessizliğinde kayboluyor. Gurur, şüphe, kıskançlık… Bunlar bir damla zehir gibi, aşkı boğuyor. Geriye ise Shakespeare’in o kanlı aynası kalıyor: “En büyük düşman, insanın kendi içinde büyüttüğüdür.”
Benim hafta sonu kaçışım işte bu yüzden Othello. Acının, tutkunun ve insani zaafların ortasında nefes almak… Çünkü bazen huzur, ancak trajedinin içinde bulunuyor.
kitap okuyor
Iago hakkında dediğinize katılıyorum
İlk kitabı aşırı beğendiğim için ikincisiye almış ve bir süre ara vermiştim. Sonrasında aynı anda ablamla okuyarak böyle güzel merak uyandırıcı bir etkinlik olsun dedik ama demez olaydık… Maalesef kitap benim için tam bir hayal kırıklığı oldu. Kızların hikayelerine kaldığımız yerden devam ederken sinirden kendimi paraladım.
*Bu kısımdan sonra yapacağım tüm yorumlar kitaba dair büyük bilgiler içermektedir, uyarmak isterim.*
Önceki kitapta olduğu gibi bu kitapta da kızları ayrı ayrı yazmasına rağmen, Jo bir tık önde bir karakterdi. Laurie ile belli bir romantik ilişki içine girecek gibi gösterip reddetti. Bunda hiçbir sorun görmüyorum, o yıllarda bir kadının istememe ve reddetme hakkını açıkçası Laurie’yi sevsem de çok beğendim. Ama mevzu buradan sonra başladı… Sözde Jo için ölüp biten, okullar okuyup adam olan Laurie nasıl gidio Jo’nun küçük kız kardeşiyle aşk yaşayıp evlenebilir. Bu benim kafamın ve midemin alabileceği bir olay değil açıkçası. Jo’yu sadece güçlü ve hislerinin peşinde bir kadın yazıp, daha güzel bir tema işleyebilecekken, yabancıya gitmesin tarzı iğrenç bir aşk hikayesi eklendiğine inanmıyorum. Yıllarca sevdiği Jo’dan vazgeçip Amy’ye sözde “deli divane” aşık olan Laurie ise başka bir tutarsız. Diğer kızları sözde kardeşi gibi görürken birden üç beş ay içinde evlenmesi… Üzgünüm ama benim için iğrençti. Bir sürü acayip ve farklı iğrençlikte kitap okudum belki ama onları bu kadar eleştirmedim çünkü bu kitabın teması kardeşlik, aşk ve ahlak üzerineydi sözde. Nasıl böyle bir sona vardı aklım almadı. Bana ve ahlak anlayışıma ters olmasından rahatsız oldum, sevenlere saygı duyarım. Bunun haricinde ne Jo’nun yaşı oldukça büyük aşkı, ne Beth’in ölümü beni öyle zorlamadı, bunlar güzel bir kitabın doğasına uygun.
Ayrıca bu kitapta yazarın alttan alta sürekli
kitap okuyor
Katılıyorum 18.ci bölümden sonra sinir krizi geçirdim,kitaptan soğumaya başladım,oysa Laurie i sevmiştim başından beri,hele Amy ablası öldüğü halde evine dönmek zahmetinde bulunmadı bile.
spoiler verecegim okumak isteyen ona gore okurDuygu ve Düşünce
basliga yazdım ama yine tekrar belirteyim spoiler olacak kucuk kadınlar kitabiyla karisik belirtecegim kimsenin bahsetmedigi belki de benim abarttigim bir sorun amy ve jo arasindaki iliski amy beth in hastaliginda halasinin yanina gittiğinde kimisi olgunluk gelmis dese de ben kibir gordum jo ya karsi tavri gercekten cok garip geldi sanki onu degistirmeye calisiyomus gibi yasina uygun davranmasini misafirliğe gittiginde daha edepli davranmasi gerektigini soyleyip durdu sanki amy jo dan buyukmus gibi
nasihat vermek farkli değiştirmek farkli amy tam olarak bunu yapti halalari amy i amerikaya gondermeye karar verdi kimisi jo olgun olsa o giderdi der ama gereksiz buluyorum sonucta jo kendi gibi davraniyo amy sekillendirildi farkli diye cezalandirmak asiri sacma bi dusunce en azindan jo gitsin dese kibarlik icin onu bile demedi neyse onu gectik diyelim lauire yi kendine getirmeye calismasi hostu ama daha sonrasında tas kalpli jo yüzünden ona yardim etmeliyim diyerek flortlesti daha sonra evlendiler ve ne zaman beth öldüğünde saka gibi olay balayi bile yaptilar amy nin sevenlenleri bu dusunceyi onaylamaz ama bunlar kucuk seyler dahi olsa garipsedim lauire jo iliskisi hakkinda da yazmak isterdim ama gerek duymuyorum bence bu söylediklerime katilanlarla ayni dusunuyoruzdur o konuda da ayrica gercekten kitap cok guzel sadece jo evlendirilmesi sart olmayan bi karakterdi profesor zorlama olmus
kitap okuyor
Tamamen katılıyorum,Amy gerçekten şaka gibiydi,Laurieden bahsetmek bile istemiyorum