m

m
@gnmely
insanlar bazen sevdiklerine pek de iyi davranmayabiliyor.
Reklam
Birini sevmek ne anlama geliyor, o zaman? Merak ettim de. Karşındaki kişinin duygularını önemsemiyorsan ve ona iyi davranmıyorsan, gerçekte mutlu olmasını da istemiyorsan buna nasıl sevgi denebiliyor, sence?
Bazen insanlardan kusursuz olmalarını beklersiniz ve kusursuz olamadıkları için onlardan sonsuza kadar nefret edersiniz, oysa onların suçu değildir, sizin suçunuz da değildir. Yalnızca sahip olmadıkları için size veremeyecekleri bir şeyi istemişsinizdir. Derken başka insanların hayatında aynısını yaparsınız, herkesi yüzüstü bırakan, hiçbir şeyi yoluna koyamayan kişi siz olursunuz ve kendinizden öyle nefret edersiniz ki keşke ölüp gitsem dersiniz.
Biz hâlâ hikâyeleri başarıyla bitirmek istiyoruz. Oysa hayat çoğu zaman ortada bitiyor. Bir yerde kesiliyor. Devam ediyor ama anlamlı bir final vermiyor. Belki de mesele final değil. Belki mesele, o aradaki dağınık, sakil, tutarsız anlar. Dikkat dağınıklığını belli eden köşe yazıları, sivilceli olduğunu gösteren fotoğraflar, kilo aldığını belli eden tişörtler, tuzunu ayarlayamadığın yemekler, geceleri yatağa koltuk yastıklarını pufpuflamadan yatmak. Gördüğün hâlde mesajlara geç cevap vermek, bazı vitaminlerinin eksik olması, sonunu bitiremediğin yarım cümleler.
Yoksulluklarımız vardı, yoksunluklarımız değil. Dertlerimiz vardı, bunalımlarımız değil. Kendimize kadar da olsa aklımız vardı, eğrisiyle doğrusuyla bildiğin insan aklı, yapay değil, Düzdük. Basittik. Eksiktik. Saçmaydık. İnsandık.
Reklam