"Arzunun ve hevesinin perişan etmesi bende ne zihin bıraktı ne şuur. Bu yüzden her halim ve sözümde bin küstahlık etmekteyim. Nihayet sözlerimin perişanlığından incinip bana fena söz söyledin, beni azarladın. Lakin ben azarı pek beğendim, o lâl gibi dudaklara, şeker çiğneyip şeker akıtan ağza acı söz yakışır mı? Elbette o gül goncası ağızdan çıkan her söz benim için tatlıdır."