“Tanrım, bana değiştiremeyeceğim şeyleri kabullenme sabrını, değiştirebileceğim
şeyleri değiştirme cesaretini ve her zaman aradaki farkı anlayabileceğim bilgeliği bahşet."
Sana dediğim gibi, hayatımın zaten bittiğini hissediyordum ben. Kitapların içinde kaybolmuştum. Gündemi takip etmeye çalışıyordum. Benim hayalim biraz farklıydı. Çünkü hâlâ tutunacak bir şeyim vardı.