TK
@gocebehayat
Var mısın ki yok olmaktan korkuyorsun?
İçine kapanan yürek kendi derinliklerini kazmaya başlar, duygularını boşaltamayınca kazdığı çukuru daha da derinleştirir. Hayaller, varsayımlar, tahminler, taslağı çizilen romanlar, arzu edilen maceralar, fantastik kurgular; tutkuların, parmaklıklı kapıların izin verdiği anda hemen içeri girdiği o kasvetli ve gizemli konaklarında, ruhun iç karanlığında şekillenen düşünceler bundan kaynaklanır.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ama uyumakta zorlanıyorum, bunu da itiraf etmeliyim. Her gece yatıyorum ve yatarken hemen uyuyabilmeyi umuyorum. Ummak yetmiyor, saatler alıyor uykuya dalmam. Neredeyse uyuma uğraşımdan o kadar yoruluyorum ki, uyuyakalıyorum yorgunluktan.
Tanrı'nın bu dünyaya attığı en cesur kazığım. Uçurum çiçeklerini severim, kapitalist gelir bana kırmızı güller. Orkideler orospulara armağan edilmeli... Ve intihar edenlerin mezarı başında ceket iliklenmeli.
Hayat, bakışlarımın senin gözbebeklerinde kendini paramparça ettiği o tutuklu andır belki.
