“annenle uzun sohbetin tadını çıkarmak yerine, hiç hak etmediği halde onu suçlayacaksın. yüzünde gördüğün hayal kırıklığıyla sen de kırılacaksın. Vicdan azabı duyacağın, pişman olacağın hallere girme, diyemem.”
boris vian’dan okuduğum ikinci kitaptı ve bir daha, en azından uzun bir süre, boris vian okuyacağımı sanmıyorum. garip bir kafa yapısı var, boş ve sakin kafayla okunması gerek diye düşünüyorum. okuduğum diğer “ve bütün çirkinler öldürülecek” kitabına göre daha iyiydi ama tamamen keyif aldığımı söyleyemem.