Goingtomyway
@goingtomyway
Fantastik kurgu edebiyatı meraklısı. Kitap, doğa, kedi ve motosiklet. Okuduğum kitapları satıyorum, dolap: fantastikkitaplar
Şu anda okuduğu kitap
Bölüm 3 - Felmorel'de bir ziyafet
Bu Diyarlarda insan, ejderha, ork ve elfin aynı masada barış içinde oturabilecekleri tek bir yer varsa, orası da bir ziyafet masasıdır.
İşin püf noktası birbirlerini yemelerine engel olmaktır.
- Bilge Selbryn, Athkatla'daki Issız Kuleden Düşünceler
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Dikkatsiz ahmak!
Acaba bin yıl ya da daha fazla yaşasam dahi bu hiç değişmeyecek mi, diye düşündü burnu kemerli büyücü.
Belki de değişmeyecek. Ah, neyse, en azından bir ahmak olduğunu biliyordu. Çoğu büyücü bu kadarını bile beceremezdi.
"Pis kokulu, kıllı insanoğlu" dedi elf...
... Dedi demesine ancak, kendi parlak, ihtişamlı ırkının, mis kokulu, adeta cevher gibi parıldayan tenlerin, ilgi çekici bir alev gibi bakan gözlerin ardında leş bir zihniyet vardı...
Cormanthor, geçmişin muhteşem şehri, yeşil ağaçların zümrüt gibi parıldadığı, ayna misali durgun, berrak suların şehri, Elflerin, hani o asaletin vücut bulmuş hali olan ırk, elflerin şehri Cormanthor...
Ve maceramız biterken, ismi ve tarihi yeniden yazılan şehir Cormanthor, artık üzerine örülen büyü ağının ve şehrin adil Kralı "Taçlı" nın ilan ettiği üzere anılacak olan Myth Drannor.
Kahramanımız, hayır hayır, kahraman demek pek yakışıksız kalır, Elminster, Mystra'nın "seçilmişi", Faerûn'un en meşhur büyücüsü Elminster...
İlk kitapta yaşamının ilk dönemlerini ve neden, nasıl ve ne zaman bir büyücü olduğunu okuduğumuz kahramanımız Elminster'in serinin bu ikinci kitabında elf şehrine gelişi ve burada yaşadığı maceraları ve hayatının 20-21 yıllık bir dönemini okuyoruz.
Elflerle girdiği bu epik macerada acayip bir çok olay örgüsü ve şimdiye kadar bildiğimiz üzere "asaletli elflerin" nasıl da "insanlara" benzediğini, zannettiğimiz gibi "peri tozuna bulanmış" bir ırkın bile içinde nasıl pislikler dolandığını satır satır okuyoruz.
Peki sebep ne?
Elflerin, hani o "yüzünde nur açan" ihtişamlı ırkın, bir sebepten dolayı bu hale gelmiş olması lazım değil mi? Adaletli, merhametli, yardımsever ve iyilik timsali sandığımız o masalsı ırk, Elfler, neden bir anda üzerlerine lanet çökmüş gibi dönüştüler?
Sadece insanlara atfedilen, karşılaştığında burunlarını büken Elflerin bile sonunda yaptığı o davranışlar, o zihniyet, o kötülük...
Bilmem, belki de haklılar...
Eh, tabi, okumadan bilemeyiz :)
Sonunda özgür olmak mükemmel bir histi.
Unutulmuş Diyarlar okumaya başladığım günden beri hep "Elminster'i okumak için sabırsızlandım". Biliyordum mükemmel bir hikaye, müthiş bir seri okuyacağımı.
Bu yüzden Diyarlar biterken, son olarak bu üçlemeyi, Elminster'in hikayesini okumak istedim ve "Hoşçakal dostum, artık ayrılık vakti geldi. Tekrar görüşmek üzere, sevgiyle kal" demek için müthiş bir final bu seri. Diyarlar'a veda ederken tadını damağında bırakacak, özlemle anacak, andıracak bir seri. Hani olabilse, puan verirken bu seriye on üzerinden yirmi otuz, yüz, bin... sonsuz puan verirdim! Müthiş müthiş müthiş!!!
Unutulmuş Diyarlar evreninin yazılmış en epik fantastik kurgu kitabı!
Ed Greenwood bu evreni yaratırken buralara varacağını biliyor muydu acaba? Sanmam.
Elminster, o ki büyücülerden nefret eden küçük bir çocuk. Büyücülerden intikam almak için büyücü olan, büyücü olmak için türlü badireler atlatan...
Hikaye gelişimi, karakter gelişimi o kadar güzel ki, yazar Ed Greenwood bu evrenin temel taşı, olmazsa olmazı büyüyü bir nakış gibi işlemiş. Müthiş bir hikaye, müthiş müthiş! Keyiften, zevkten ağlatacak kadar müthiş bir hikaye.
Müsaadenizle, ben biraz gidip mutluluk gözyaşı dökeceğim. Tıpkı Elminster gibi, tıpkı Myrjala gibi, tıpkı Helm gibi...
Ed Greenwood bu evreni yaratırken buralara varacağını biliyor muydu acaba? Sanmam.
Elminster, o ki büyücülerden nefret eden küçük bir çocuk. Büyücülerden intikam almak için büyücü olan, büyücü olmak için türlü badireler atlatan...
Hikaye gelişimi, karakter gelişimi o kadar güzel ki, yazar Ed Greenwood bu evrenin temel taşı, olmazsa olmazı büyüyü bir nakış gibi işlemiş. Müthiş bir hikaye, müthiş müthiş! Keyiften, zevkten ağlatacak kadar müthiş bir hikaye.
Müsaadenizle, ben biraz gidip mutluluk gözyaşı dökeceğim. Tıpkı Elminster gibi, tıpkı Myrjala gibi, tıpkı Helm gibi...