Goingtomyway
@goingtomyway
Fantastik kurgu edebiyatı meraklısı. Kitap, doğa, kedi ve motosiklet. Okuduğum kitapları satıyorum, dolap: fantastikkitaplar
Şu anda okuduğu kitap
Dünya sen kırsan da kırmasan da kırılacak
Seriye başlarken çok uzun soluklu bir macera okuyacağımı, bitmeyecek, bitirilemeyecek bir efsane, kocaman bir Zaman Çarkı efsanesi okuyacağımı biliyordum.
"Bitmez bu seri, off. Dev gibi kitaplar, dolu dolu, yüzlerce sayfa. Nasıl bitsin?" diye düşünürdüm her kitaplığa baktığımda.
Şimdi mi?
Bitmesin hiç, sürsün, devam etsin, desen kendisini daha sıkı dokusun...
Kitap mı?
Bu ikinci kitapta macera tüm hızıyla devam ediyor. Müthiş bir hikaye akışı, inanılmaz güzel karakter gelişimi ve her satır, her bölüm ve kitap biterken "Şimdi ne olacak?" diye sorduğumuz bir macera.
Uzun uzun kitabı, hikayeyi, karakterleri incelemeye gerek yok. Yaşattığı duygu ve içine çektiği macera müthiş. Bunu bilseniz yeter.
Eh okunacak bir sürü kitap, deneyimlenecek bir çok Fantastik Kurgu macerası varken neden Zaman Çarkı?
Bilmem :) bunu ben anlatamam. Ben de başlamak için çok oyalandım. Korkuttu gözümü kalın kalın kitaplar, yüzlerce sayfa, onlarca bölüm. Biraz da önceki okuduğum evrenleri bulamam, belki o tadı alamam diye korktum...
Korkulacak bir şey yok. Desen kendisini dokuyacak, olması gereken olacak ve sizlerin de bu evrenle tanışmanız için bir an gelecek. Zaman Çarkı eskimeyecek. Ama size bir tavsiye; siz eskimeden bu evrene bir şans verin ;)
Ve Son Not:
Bu evrene bir an önce başlamam için beni dürtükleyen buradaki dostlarım (onlar kendini biliyor :D ). Sizlere çok teşekkür ederim. Keşke daha "kalın ciltlerle!" kafama vurmak suretiyle daha çok dürtükleseydiniz. :D
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Macera mı arıyorsun dostum? Gel, Zaman Çarkı dönüyor...
Macera mı?
:)
Tam yerindesiniz. Ve işin çok daha güzel kısmını size söyleyeyim mi;
Bu devasa serinin ilk kitabı, Dünyanın Gözü. Maceranın daha ilk bebek adımı...
Ne yazayım, ne diyeyim bilemiyorum. Kısaca özet geçeyim;
Fantastik kurgu kitapları okumayı seven ve bu evrenleri manyaklık derecesinde araştıran, tutkuyla bağlanan ve duygusal bağ kurup bağrına basan bir okur olarak, Ejderha Mızrağı ve Unutulmuş Diyarlar okuduktan sonra (özellikle Unutulmuş Diyarlar) hep şöyle söylemiştim;
"Acaba bir daha bu evrenler gibi bir kurgu okuyabilecek, bu fantastik diyarlar gibi diyarlarla bir daha karşılaşabilecek miyim?"
Yanılmışım.
Ve evet, geç de kalmışım.
Zaman Çarkı'da "O" evrenler gibi, daha ilk kitabında gönlümde ayrı bir taht kurdu.
Umarım aynı tempoda devam eder.
Bu dev macera ile ilgili söylenecek tek bir kötü söz/yorumum yok. Kimi okurlar şöyle diyecektir: "Acayip çok betimleme, açıklama, karakter ve coğrafya/evren tanıtımı var, kitap ve seri çok uzun."
Evet dostum, çok uzun. Ve bu MÜTHİŞ bir şey. Oku oku bitmeyecek :D
Elbette ki, bir kurgu yazarı sana evreni ve karakterleri tanıtırken bol ve uzun betimlemeler yapacak. Öyle olacak ki, sen o evrende, dört nala koşan atların nalları altında ezilen her bir çimenin rengini görecek ve kokusunu duyacaksın. :D
Dünyanın Gözü kitabı ve bu macera, Zaman Çarkı, nalların altında etrafa saçılan minik çakıl taşlarını bile zihninizde canlandırıyor.
Survivor adasına hepiniz hoş geldiniz...
Burada hayatta kalabilmek için elinizin kana bulanması gerekiyor. Ya düşmanınızın kanı ya da dostunuzun.
Belki de kendi kanınıza...
Woow :D
Yine bir kitap biterken başım dönüyor. Çok sevdiğim kitaplarda bana hep bu oluyor. Son sayfayı, son satırları okuduktan sonra kapağı kapatırken gözlerim kararıyor. Midem buruluyor.
Çok iyi bir hikaye.
Kitap ilginç bir tempoyla başlayıp ilk birkaç bölüm boyunca sakin, kırlarda kırmızı beyaz kareli bir örtü üzerinde yapılan piknik havasına bürünüyor. Her şey sakin, her şey normal.
Mutlu, huzurlu bir piknik.
Güneşli, az bulutlu bir hava. Yere uzanmış bulutları seyredip hangisi hangi hayvana, hangi objeye benziyor tahmin etmeye çalışıyor, leziz keklerden ısırıp serin nektardan içiyorsunuz.
Ama havada bir gariplik var...
Önce bir pus, sonra yoğun bulutlar.
Hava birden kararmaya başlıyor. Yüzünüze ufak damlalar atıştırmaya, ardından teninizde gezen rüzgar bir fırtınaya dönüşüyor.
Siz piknik bitti zannediyorsunuz ama...
Asıl hikaye şimdi başlıyor.
Tempo her bölüm, her sayfa gittikçe artıyor. Okudukça "daha ne olacak?" diye sorarken buluyorsunuz kendinizi.
Daha ne olabilir ki?
Hadi yazarı biraz ağlatalım...
Fantastik kurgu kitapları söz konusu olduğunda kendimi bir "bilirkişi" ilan etmemek kaydı ile, az buçuk söz söyleyebilecek, fantastik kurgu "sevdalısı" bir okur olarak, bu kitapla ilgili de üç beş cümle kurabilecek, yine bir okur olarak sitenin amacına ve konseptine uygun olarak "inceleme yazıp" kitabı eleştirebilecek, gerektiği takdirde okuduğum kitabı yerden yere vurabilip, "bu olmamış" diyebilecek haddi kendimde buluyor, beni az buçuk tanıyan okurların, kötü yazılmış kitaplara dahi "bol keseden" puan dağıttığımı bildiğini düşünerek, siz naçizane okurların affına sığınarak incelememe başlıyorum;
Şimdi öncelikle bu kitaptan (ve tabi ki seriden) nasıl haberdar oldum konusuna gelelim;
@u_may ve 
Skrn nın yazdıkları incelemelerin ( #278214792 ve #255316015 ) gazına gelip, "dur bakalım, şu hainin mührü de neyin nesiymiş?" diyerek kitapları "kör atışla" satın aldım. ( #286758940 ) Eh bir kaç ay önce de yazarın bir gönderisinin altına "yakında okuyacağım" diyerek kendi kendime gelin güvey olup "okuma sözü" vermiştim. ( #287312565 )
Eh okudum.
Kitap okurken ufak tefek notlar alıp, kitap bittikten sonra inceleme yazımda kullanmayı severim. Bu kitap için de okumaya başlarken not almaya başladım ve şöyle bir kaç satır not almışım;
-Toprak, doğa ve insan dengesi, güzel bir açılış.
-Senin için savaşırım, senin için yaşarım (syf: 20, güzel, sevdim)
-BOL KÜFÜRLÜ
Ve tahmin edin bundan sonra ne oluyor;
Notlarım burada son buluyor. Daha fazla not almadım. Not alamadım.
Neden mi?
Çünkü okumaya, satırlara kendimi öyle bir kaptırdım ki, hikaye öyle bir akmaya, genişlemeye ve karakterler gelişmeye başladı ki, soluk dahi alamadım.
Aaaaaaaaaa. :D
Bu ne abiii!!!
Skrn nın yazdıkları incelemelerin ( #278214792 ve #255316015 ) gazına gelip, "dur bakalım, şu hainin mührü de neyin nesiymiş?" diyerek kitapları "kör atışla" satın aldım. ( #286758940 ) Eh bir kaç ay önce de yazarın bir gönderisinin altına "yakında okuyacağım" diyerek kendi kendime gelin güvey olup "okuma sözü" vermiştim. ( #287312565 )
Eh okudum.
Kitap okurken ufak tefek notlar alıp, kitap bittikten sonra inceleme yazımda kullanmayı severim. Bu kitap için de okumaya başlarken not almaya başladım ve şöyle bir kaç satır not almışım;
-Toprak, doğa ve insan dengesi, güzel bir açılış.
-Senin için savaşırım, senin için yaşarım (syf: 20, güzel, sevdim)
-BOL KÜFÜRLÜ
Ve tahmin edin bundan sonra ne oluyor;
Notlarım burada son buluyor. Daha fazla not almadım. Not alamadım.
Neden mi?
Çünkü okumaya, satırlara kendimi öyle bir kaptırdım ki, hikaye öyle bir akmaya, genişlemeye ve karakterler gelişmeye başladı ki, soluk dahi alamadım.
Aaaaaaaaaa. :D
Bu ne abiii!!!Gerçek, doğru, iyi, adalet... Sus köpek!
Sayın Bay Maksim Gorki,
Merhaba,
Size bu satırları gelecekten yazıyorum. Sizin, bu kitabı yazdığınız dönemde yaşadıklarınızı, biz gelecekte, hala değişmemiş bir sistemde tıpkısının aynısı olarak yaşıyoruz. Pelage'nin hissettiğinin tıpkısını, burada başka başka Analar da hissediyor.
"Neden?" diye soruyor bir çok Ana.
Neden, ben bir evlat yitirdim ve suçlular gülümseyerek, hiç utanmadan, sıkılmadan ortalıkta geziyor? Neden, ahlaksızlık diz boyu ve bu ahlaksızlıktan kimsenin yüzü kızarmıyor? Neden, hala, bir işçi çalışıyor da ha çalışıyor ve boğazından kuru bir parça lokma geçsin, doysun, belki çocuğunu doyursun diye yırtınıyor?
Neden mi?
Biz Pavel gibi dirayetli, adaletli, iyi olamadık. Biz, sen gibi bir Ana'nın evlatlarıyız belki ama okumadık. Yasaklı kitaplardan korktuk, yasaklı kitaplardan, doğrudan, iyiden, adaletten, bilgiden korktuk.
Yok hayır, aslında korkmadık.
Biliyor musun Sayın Bay Maksim Gorki, biliyor musun, elimize telefon diye bir APTAL KUTUSU tutuşturdular. Hepimizde var. Eğer birimizde bile yoksa o birimiz YAŞAMIYORUZ. Yaşadığımızı o aptal kutusundan kontrol ediyoruz.
Yasaklı kitapları çoktan unuttuk. Şimdi yeni moda yasaklı siteler. Aa ama onu da çözdük Bay Maksim Gorki. VPN var telefonlarımızda. Yasak yok. Ama yasak çok.
Biliyor musun Bay Maksim Gorki, şimdi de başımızda bir Çar var. Aynısı, yüz yıl öncenin aynısı. Yine sen yasaklı bildiri basıp işçilere okurken yakalanırsan nasıl ki sürülüyorsun, biz de Silivri'ye sürülüyoruz. Neden Bay Maksim Gorki, neden? Neden bir tivit attık diye bizi de Sibirya'ya mahkum ediyorlar?
Biliyor musun Sayın Bay Maksim Gorki, Silivri muhtemelen Sibirya'dan daha soğuk...
Sevgiler Sayın Bay Maksim Gorki. Adaletin, daha doğrusu adaletsizliğin değişmediği, iyinin, doğrunun, bilginin beş para etmediği yüz yıl