İnsanlardan yardım istemek mi gülünç bir fikirdi bu. Babama, anneme, bir polise hatta hükümete başvurmuş olsam bile kendi bildiğini okumakta mahir bu insanlar sadece bir hikaye uydurup meselenin üstünü kapatmaz mıydı? Hiç bir zaman adil yargılanmayacağımın farkındaydım. Sonuç olarak, başkalarına yardım için başvurmanın bir anlamı yoktu. Yapabileceğim tek şey, diye düşündüm; susmak, tahammül etmek ve soytarılığıma devam etmek.
“Hayatımda mutlu günlerim olmuştu elbette, ama mesele sadece mutluluk değildi. Önemli olan yaşadığını, hayatın bir anlamı, bir değeri olduğunu hissetmekti.”