Sonunu az biraz tahmin etsem de büyük bir duygusallıkla bitirdim, aşkı iki insanın ruhen birbirini bulmak ekseninde, naif bir dostluk eşliğinde anlatan, bu zamana kadar neden okumadığım dediğim, insanın safi sevgiyi ve hayat arkadaşlığı nediri sorguladığı bir eser. Her insanın hayatında bir kere de olsa kimsenin anlamadığı kadar anlaşıldığı, kimseye anlatamadığı kadar anlatabildiği, kimseyi anlayamadığı kadar anladığı, sadece bu uyumun bile sevmek için yeter olduğunu idrak edecek bir aşk yaşaması lazım. Çünkü gerçekten romanda da sıklıkla üzerinde durulduğu üzere, hayat her türlü yaşanıyor günler gelip geçiyor ama böyle bir başka yaşanıyor... Tek puan kırma sebebim eski dildeki bazı kelimelerin sadeleştirilmemesi, alttaki açıklamaya bakmak romanda
girdiğiniz ruhun ahengini kısa süreli de olsa bozabilmekte...