Tarihin felsefe ve din ilimlerinden ayrılmasının sebebi verilerinin
siyasetle ilgili olduğunda gizli, gündelik hayatla ilgili olduğunda yazılı
olmamasıdır. Bir tarihçi için vergi defterleri, divan kararları, hukuk
metinleri, gazete manşetleri, seramik vazolar ve daha pek çok şey direkt veri kaynağıdır. Oysa bu verilere klasiklerden ulaşılamaz. Bu anlamı ile tarih, klasikle yetinilebilecek bir saha değildir. İkincil kaynaklar
fazlaca kıymetli olmaya müsaittir. İşin aslı çoğu zaman da kıymetlidir.
Zira tarih, direkt veri kaynakları dağınık olan bir sahadır. Felsefe ve
din ilimleri ise çoğu zaman böyle değildir.
Yani klasik kitaplar bu branşların hepsinde oldukça önemlidir an-
cak yeterlilik miktarı branşlara göre farklılık gösterir