Sevgi, şefkat ve birini önemsemek çeşitli şekillerde gösterilebilir. Bütün bu yolların size anlamlı gelmesi ve yararlı olması lazımdır. Bazı insanlar kendilerinin sevmenin tek yol olduğunu düşünmek gibi bir yanlışa düşerler, diğer insanın ihtiyaçlarını anlamazlar.
Bazı insanlar sarılmanın, önem vermenin veya güzel sözler söylemenin doğru olduğunu düşünmezler. Sevgilerini uyurken yanınıza gelerek, hediyeler vererek veya sadece yanınızda durarak gösterirler.
Hepimizin sevgiye, anlaşılmaya, yakınlığa ve tutkuya ihtiyacı vardır. Bunlar sağlıklı, stabil ve mutlu bir ilişkinin temelleridir. Eğer anlayış göstermek, şefkat göstermek o ilişkide yok ise, ilişki soğumaya başlar.
Fakat “birinin yanında olmak” yetmez. Bazen en kötü yalnızlık; sizin yanınızdayken, sizi sevmesine rağmen bunu göstermekten aciz olan kişilerle iken hissedilen yalnızlıktır.
Şu çok açıktır ki, insan ilişkileri hakkında herkes her şeyi bilmez; fakat mesele sevgi olunca, ihtiyaçları karşı tarafın ihtiyaçlarını giderebilmek adına, sevginizi göstermeyi bilmeniz gerekmektedir.
Çoğu insanın gerçekten kim olduğunu bilmediğini farkettiğimizde bu mevzu daha da karmaşık bir hale gelir. Olgun olmayan, uygun duygusal olgunluk geçirmemiş insanlar veya değerleri ya da ihtiyaçlarını açıkça belirtmemiş insanlar, kendi fark etmedikleri hatalarını başkalarından çıkartmaya yatkındırlar.
Kendi hisleriniz her zaman günlük hayatınızda karşılığını bulmaz. Duygular orada olsa bile, büyük bir boşluk ve rahatsızlık yaratır. Bir çok çift sevgi eksikliğinden değil, bir tarafın sabrının tükenmesinden aralarına mesafe koyar.