Seren Çalışkan

Seren Çalışkan
@golgede_kalem
Sessizliğin zamanı
Âsûde vakitte susar mı zaman? Bir an, ömür kadar ağırdır insan. Sessiz gönüllerde yankılanan can, Hazanla örtülür yitik bir cihan. Gölge düşer gönül denen menzile, Hasretin izleri siner öz dile. Zaman zincir vurur ücra hayale, Sessizlik sarılır düşen heceye.
Şiir
Reklam
401 Günlük Suç
Kanatlarım sustu, rüzgar bile anlamadı, Suçum karaydı, ama gözlerimle vedalaştı. Kalbim kırık, içimde sonsuz bir duvar, Ben tutsak değilim, üzerimde kara bulutlar. Gecem çöktü, yıldızlar beni unuttu, Sessizlik sardı, yalnızlık en derin kutbu. Kelimeler suskun, yitik bir ağıt gibi, Kendimden koptum, serseri bir gölge gibi. Sessizliğim esir, düşlerim paramparça, Gözlerimde kayıp, yitik bir sarmaşıkta. Yalanlar zincir, kalbimse hapsolur, 401 günlük suç, benimle kahverengi olur.
Şiir
Duvar
Bir bakışla yıkılır en sağlam sandığın duvar, İçinde fırtınalar eser, dışın ise hep bahar.
Şiir
İki yön
İçimde iki ses sustu, birbirine karışarak, Biri ateş oldu, diğeri soğuk rüzgâr, Hangisine dönsem, öbüründe kayboldum, İkisine de yarım, kendime hiç tam olamadım. Adım adım uzaklaştım gerçeklerimden, Birbirine karışan gölgelerde kayboldum. Ne gidebildim, ne kalabildim, Kalbim iki yöne yürürken ben ortasında kaldım.
Şiir
Mecra
İnzivaya çekilmiş bir kıyam gibiyim, Sükutun kalbinde, kırılgan bir nefesim. Hep tek başımayım, eskimişim, İçinde yankılanan bir sesim. Gecenin eşiğinde unutulmuş bir dizgeyim, Zamanın çatlağında silik bir izleyim. Savrulan kelimelerde bölünmüşüm, Ne bir varmışım, ne de tam yok olmuşum.
Şiir