Kanatlarım sustu, rüzgar bile anlamadı,
Suçum karaydı, ama gözlerimle vedalaştı.
Kalbim kırık, içimde sonsuz bir duvar,
Ben tutsak değilim, üzerimde kara bulutlar.
Gecem çöktü, yıldızlar beni unuttu,
Sessizlik sardı, yalnızlık en derin kutbu.
Kelimeler suskun, yitik bir ağıt gibi,
Kendimden koptum, serseri bir gölge gibi.
Sessizliğim esir, düşlerim paramparça,
Gözlerimde kayıp, yitik bir sarmaşıkta.
Yalanlar zincir, kalbimse hapsolur,
401 günlük suç, benimle kahverengi olur.