yıllardır aynı akşamın kıyısında oturuyorum şehir değişiyor
Yeter ki Haziran olsun..
senin güzel gölgenden bana bir çocuk haziran bağışla yeter ki haziran olsun yeter gölgesi bile aşka...
Haydar Ergülen
Haydar Ergülen
Ve sarıldım derken mutluluğuna parçalar o şeyi
İnsan her şeyi elinde tutamaz hiç bir zaman Ne gücünü ne güçsüzlüğünü ne de yüreğini Ve açtım derken kollarını bir haç olur gölgesi
Aşk
931-Pulsuz Mektup 2
_yazıların güzel fotoğrafların iyice güzellik aldı_ ve biliyorum devamı şöyle gelecek _otorite olmadığımı söyledim kendimce baktığımı_ falan filan ve beni geçtiğimiz günlerin birinde çarşamba mıydı fotoğraf sanatçısı'sın dediler jüri üyeliğine davet ettiler dedim ki ben mi kim önerdi takdir edilmek ne güzeldi gözlerinin buğusu gözlerimin önüne geldi gözde ışık izi beyaz nokta_ m _fotoğraf sanatçısı_ demek ne kolay bir de bana sorsalar kaç mevsim döngüsünde kaç gecenin sabahına çıktım gözyaşlarımla _ne anlatmak istedin_ orası burası ışığı gölgesi derken dedim ki sonra kolay değildi kolay olan ne var ki ama değdi bil yeter Cevahir Sevil 24.5.2026/Ö.S.8.57
Dumanın İzi
Bir ateş yaktım yine gecenin sessizliğinde, Kül tablasında biriken yalnızlık değil, hatıraların. Her nefeste ciğerlerime dolan o keskin sızı, Aslında senin o hiç geçmeyen kokun sevgilim. ​Sigaramın dumanı sen ol istiyorum; Önce içime çekeyim seni, kalbimin en derin köşesine, Sonra usulca bırakalısın havaya, serbestçe... Odamın her yanını sen kapla, her boşluğu sen doldur. ​Gözlerimi yakan bu sis değil, yokluğunun gölgesi, Havada çizdiğim o kavisli yollar hep sana çıkıyor. Parmaklarımın arasındaki şu bir dal umut gibi, Yavaş yavaş tükeniyoruz ama sonuna kadar yanıyoruz. ​Biliyorum, duman dediğin rüzgârla savrulur gider, Ama ne çıkar? Gittiğin yerde de rüzgâr ol, yine bana gel. Yeter ki bu karanlıkta, Tüten her şeyin adı sen olsun.
Şiir