yalnızca İsmet Özel'in kitabın hatime kısmında yazdığı şu cümleleri aktarmak istiyorum,
"... Memnunum çünkü hadîslerle meşgul oldum. Hadîslerle meşgul olmak insana dünyadaki mevcudiyeti, dünyadaki boyutları, dünyada işgal ettiği yer, dünyadaki işlevi konusunda çok derinlemesine hisler kazandırıyor. Benim için böyle oldu. Hâdislerle meşgul olmayı, zihnimi hadîslerle meşgul etmeyi çok memnuniyet verici bir hâdise olarak yaşadım."
siz yazarken biz de okurken aynı hisleri duyumsadık sayın Özel :)