NurEdebiyat
Aman Allah’ım!
Yahu arkadaş dünyada bu kadar güzel bir göz, güzel bir yüz olabilir mi?
İri hareli, uzun kirpikli ela gözler, hilal kaşlar; kaş dedikse hiçbir yanı alınmamış hilkatten böyle. Minik kalkık bir burun, zarif ağız ve çene. Koyu kestane gür saçlar parıl parıl o kuğu boyun üzerine dökülmüş. Ne desem boş, bu güzelliği tarife dil yetmez. Bir de beyaz dişlerini, gamzelerini göstererek gülümsemez mi. Toprak ayağımın altından kaydı, bayağı bir sallandım.
Gel de düşme.
Buğulu, esrarlı bir sesle konuştu. Ya Rabbi bu bir insan mı, yoksa melek mi?...”
Mustafa Kutlu böyle başlıyor hikayesine.
“Nur’un bir kalbi var. Ama kanıyor”. Nur, annesi ve babası hayatta olmasına rağmen, bir boşluğun içinde büyür. Ninesi büyütür kızcağızı. Gün gelip de nine de öbür tarafa göçünce Nur çıkmaza düşer.. Hakikat arayışı... Yoluna Sinan çıkar, birlikte sorulara cevaplar ararlar.
Hikayede Yeşilçam havası hissediliyor... Sinan orta halli, bol çocuklu, babasız bir ailenin çocuğu.
Klasik bir hikaye gibi görülüyor Nur. Ama verilmek istenilen mesajlar dikkate değer.. Nur’a yolculuğunda İbn Arabi, Mevlana, Yunus Emre, Mimar Sinan, Şeyh Galib, Mehmet Akif, Nurettin Topçu, A.Hamdi Tanpınar ve birçok sufi yoldaşlık ediyor.
Kitabı hem sıkılarak okudum hem okumak istedim anlamadım bu işi. Bir şekilde okuma isteği beni sona götürdü. Hikayenin bazı bölümlerinde gerçek hayatta karşılaşmayacagimiz türden.
Keyifli okumalar diliyorum.
·
43 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.