Kuzgun I The RavenEdebiyat
Edebiyat tarihinde, yazdıklarıyla olduğu kadar hayat hikayesiyle de kendine yer bulan Edgar Allan Poe, yaşamı boyunca yoklukla, hastalıklarla ve sevdiklerinin kayıplarıyla yüzleşmek zorunda kalmış ve bu yüzden de okurken fark edeceğiniz üzere oldukça karanlık ve bir o kadar da hüzünlü öyküler kaleme almıştır.
Poe tarafından yazılmış öykülerden derlenen bu kitapta, birbirinden bağımsız on üç öykü bulacaksınız ve eminim ki her birinde de psikolojik gerilimi ve genel olarak yazdıklarına hakim olan o karanlık havayı sonuna kadar hissedeceksiniz. Ben de sadece iki öyküsünden bahsetmek istiyorum sizlere çünkü kendimi tutamayıp hikayelerin sürprizlerini bozmak istemiyorum.
Favorilerimden biri olan “The Tell-Tale Heart” (Türkçeye bazen Geveze Yürek bazen de Gammaz Yürek olarak çevrilmiş) insanın gerçekten tüylerini ürpertecek cinsten sarsıcı bir öykü! Her ne kadar Poe’nun bir diğer öyküsü olan Kara Kedi’yi hatırlatsa da ikisinden de ayrı ayrı keyif almak mümkün. Hikayede, vicdanının sesini bastıramayan bir karakterden ve hiç durmadan devam eden bir iç çatışmadan bahsediliyor. Karakterin yaşadığı suçluluk ve bir türlü susturamadığı vicdanına onunla birlikte eşlik edip gerim gerim geriliyoruz! Poe, öyle güzel ve sade bir dille anlatıyor ki hikayeyi, bir çırpıda sonuna geliyoruz.
Bahsetmek istediğim ikinci öykü ise “The Masque of the Red Death.” “Kızıl Ölümün Maskesi” olarak dilimize çevrilen ve ölümün bizi nereye saklanırsak saklanalım bulacağını anlatan inanılmaz bir hikaye. Özellikle de son bir yıldır yaşadıklarımıza dair bir şeyler bulabileceğimiz bir konusu olan Kızıl Ölümün Maskesi’nde bütün bir ülkeyi kırıp geçiren “kızıl ölüm” adlı bir hastalıktan bahsediliyor. Öyküde Prens Prospero’nun (“Prospero” ironik bir şekilde “şanslı” anlamına gelmektedir) bu salgından korunmak için kendini bir yere kapatması ve kendisine eşlik eden bazı seçkin kişilerle birlikte kaderinden kaçma çabası anlatılıyor. Prensin, konuklarıyla birlikte eğlenmek için düzenlediği bir balo ise sonunu tahmin etseniz dahi Poe’nun yaratmış olduğu atmosfere kapılıp heyecanla okuyacağınız bir öykünün sonu oluyor. Hikayede, gotik edebiyata dair birçok unsurla birlikte ölümün kaçınılmaz olduğu alegorisi kullanılarak oldukça etkileyici bir anlatım oluşturulmuş ki zaten öykü üzerindeki genel kanı da insanın ölümü önlemek için giriştiği sonuçsuz çabanın bir alegorisi olduğu yönünde.
Poe, hikayelerinde oldukça sade bir anlatımla, yavaş yavaş başlayıp sonrasında gerilimi öyle bir anda karşımıza çıkarıyor ki neye uğradığımızı şaşırıyoruz! Zaten onun hikayelerini böyle özel kılan da bu diye düşünüyorum, eğer ki daha önce hiç okumadıysanız ve biraz olsun merak etmenize sebep olabildiysem, görseldeki kitap ile Poe’ya bir şans vermenizi tavsiye ederim. Onun bu tekinsiz ve tuhaf kurgularını severseniz de iyi bir çeviriyle (bknz. Hasan Fehmi Nemli) toplu öykülerini 
İletişimyayinları’ndan temin edebilirsiniz.
İletişimyayinları’ndan temin edebilirsiniz.·
57 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.