Tahmini Okuma Süresi:
1 sa. 49 dk.
Sayfa Sayısı:
64
Basım Tarihi:
Mayıs 2017
İlk Yayın Tarihi:
1996
Yayınevi:
Everest Yayınları
Orijinal Adı:
The Raven
ISBN:
9786051851433
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Diğer Baskılar
18 diğer baskı · Tümünü Göster
Kuzgun
872 okunmaBoğaziçi Üniversitesi Yayınevi · Haziran 2011 · 35 s.
Kuzgun
272 okunmaBilge Karınca Yayınları · Ocak 2012 · 144 s.
Kuzgun
189 okunmaEverest Yayınları · Mayıs 2017 · 64 s.
Kuzgun
166 okunmaFantastik Kitap · 9 Mayıs 2016 · 134 s.
Kuzgun
151 okunmaİlgi Kültür Sanat Yayınları · Eylül 2019 · 144 s.
Kuzgun
107 okunmaOlympia Yayınları · Mart 2020 · 136 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
O an kuzgun dile geldi, cevap verdi, "Asla" dedi.Şiir
Bu kitabın birkaç haftadır masamda okuma sırası beklediğini düşündükçe kendime kızıyorum. Aslında ele alındığı an okunacak bir şiirmiş. Çok geç kalmışım.
Bu kitabı baskısını beğenip almıştım. Kitaba dair hiçbir şey bilmiyordum. Baskısını gördüm ve çok hoşuma gitti. Edgar Allan Poe'dan olunca da alıp geçtim. Masamda okunmayı bekliyordu bir süredir. Hatta geçiştiriyordum belki de... Bugün sırası gelmişti ve okuyunca o kadar beğendim ki bitirince başa dönüp tekrar okudum.
Kitap Edgar Allan Poe'nun Kuzgun isimli 108 mısralık şiirinden oluşuyor. Girişte çevirmenin ön sözü var. Komik bir ön sözdü. Öğrencilerine çevirmeleri için bu şiiri veren Oğuz Baykara her seferinde kendi çevirilerini de öğrencilerine okurmuş. Bir öğrencisi bu şiirin çevirisi için yanına geldiğinde öylece kalmış. Çünkü çevirmediği bir şiirmiş. Biraz da cesaret edemediği denilebilir. Çevirmen ön sözünde bunu okumak bana keyif vermişti. Ardından Oğuz Baykara çevirmiş ve elimizdeki baskı ortaya çıkmış. Devamında Edgar Allan Poe'nun bu şiiri için yazdığı "Yazı Sanatının Felsefesi" isimli makalesini okuyoruz. Ve şiire geçiyoruz. Şiir dediğim gibi 108 mısradan oluşuyor. Edgar Allan Poe şiirin konusunu makalesinde belirttiği gibi ölüm ve güzellik olarak seçiyor. Yani sevdiği kadını (güzelliği) kaybeden bir adamı okuyoruz. Ayrıca bir de kuzgun var. Sadece asla (nevermind) kelimesini söyleyen bir kuzgun. Şiirimiz bunlar üzerinden ilerliyor. O kadar güzel, o kadar keyifli bir şiir ki yeniden yeniden okuma isteğime yenik düşüyorum. Bence tereddütsüz okunmalı. Umarım demiyorum kesinlikle beğeneceğinizden eminim.
Bendeki baskısı Everest Yayınları'nın bir baskısı. Gerçekten çok güzel. Onu önerebilirim. Baskı görseli: (twitter.com/reha37/status/1...)
Herkese
Kitabin birincj bölümünde Edgar Allan Poe tarafından yazılan şiirin oluşturulması süreci ile ilgili bölüm Siri daha iyi anlamayı sağlıyor.
Bir şiir yazılırken sürecin planlamasının yapıldığını, konunun imgelerin teker teker belirlendiğini, ses uyumlarının sağlandığını, okuyucunun hoşuna gidecek şekilde yazılıp sonra gerekli düzeltmelerin yapıldığını öğreniyoruz
Poe deyince çoğu kişinin aklına öyküleri gelir. Öyküleri her zaman şairliğini ve eleştirmenlik yönlerini gölgede bırakmıştır. Oysa yaşadığı dönemde daha çok şair olarak tanınıyordu. Ve en ünlü şiiri RAVEN/ KUZGUN'dur. Poe'nun ismiyle anılıyordu. benim içinde bir saplantı derecesinde bir düşkünlük var hemen her çevirisini topluyorum. Bu çeviride ( Everest ) ayrıca şiiri nasıl yazdığına dair bir makalesi bulunuyor. Çeviriye gelince tabi her şiir çevirisi gibi kusurları var. Ama bunları görmezden gelip şiirin zevkine bakmak lazım.
Kuzgun I The RavenEdebiyat
Edebiyat tarihinde, yazdıklarıyla olduğu kadar hayat hikayesiyle de kendine yer bulan Edgar Allan Poe, yaşamı boyunca yoklukla, hastalıklarla ve sevdiklerinin kayıplarıyla yüzleşmek zorunda kalmış ve bu yüzden de okurken fark edeceğiniz üzere oldukça karanlık ve bir o kadar da hüzünlü öyküler kaleme almıştır.
Poe tarafından yazılmış öykülerden derlenen bu kitapta, birbirinden bağımsız on üç öykü bulacaksınız ve eminim ki her birinde de psikolojik gerilimi ve genel olarak yazdıklarına hakim olan o karanlık havayı sonuna kadar hissedeceksiniz. Ben de sadece iki öyküsünden bahsetmek istiyorum sizlere çünkü kendimi tutamayıp hikayelerin sürprizlerini bozmak istemiyorum.
Favorilerimden biri olan “The Tell-Tale Heart” (Türkçeye bazen Geveze Yürek bazen de Gammaz Yürek olarak çevrilmiş) insanın gerçekten tüylerini ürpertecek cinsten sarsıcı bir öykü! Her ne kadar Poe’nun bir diğer öyküsü olan Kara Kedi’yi hatırlatsa da ikisinden de ayrı ayrı keyif almak mümkün. Hikayede, vicdanının sesini bastıramayan bir karakterden ve hiç durmadan devam eden bir iç çatışmadan bahsediliyor. Karakterin yaşadığı suçluluk ve bir türlü susturamadığı vicdanına onunla birlikte eşlik edip gerim gerim geriliyoruz! Poe, öyle güzel ve sade bir dille anlatıyor ki hikayeyi, bir çırpıda sonuna geliyoruz.
Bahsetmek istediğim ikinci öykü ise “The Masque of the Red Death.” “Kızıl Ölümün Maskesi” olarak dilimize çevrilen ve ölümün bizi nereye saklanırsak saklanalım bulacağını anlatan inanılmaz bir hikaye. Özellikle de son bir yıldır yaşadıklarımıza dair bir şeyler bulabileceğimiz bir konusu olan Kızıl Ölümün Maskesi’nde bütün bir ülkeyi kırıp geçiren “kızıl ölüm” adlı bir hastalıktan bahsediliyor. Öyküde Prens Prospero’nun (“Prospero” ironik bir şekilde “şanslı” anlamına gelmektedir) bu salgından
10/10
2024 21. kitabı
Poe'nun kısa öykü derlemelerine yer verdikten sonra canım şiirlerini okumak istedi tekrardan. İnternetten birkaç tanesini incelerken önceden de okuduğum kitabını kitaplığımdan çekip çıkardım. Keyifle ve şevkle okuyup tekrar saygı duydum. Hakkında yazmaya gerek yok ki değerlendirmesini yapmak istediğim aslında şiirin kendisi değil.
Öncesinde, şiirin nasıl, neden, ne şekilde yazılması gerektiğiyle ilgili kendi görüşlerine yer verdiği bölüm. Bence şiirin kendisi kadar hazine görevi gören nokta buydu. 250 sene evvelinden anlaşılır, dürüst ve çarpıcı bir öğreti ile buluşuyoruz. Bu da, Kuzgun'un ne düşüncelerle ve ek olarak, ne tür bir matematik ile yazıldığını gösteriyor. Sanırım bu şiiri okuyup seven herkes, onun gibi bir tanesini yazmak istemiştir.
Puan vermedi·64 syf.·
2023 43. kitabı
Edgar Allen Poe, Kuzgun adlı şiir kitabında, öncelikle şiirin nasıl yazılması gerektiğini açıklıyor. Sonrasında neden böyle bir şiir yazdığını ve bu şiiri yazarken geçirdiği aşamaları anlatıyor. Bununla birlikte bir şairin, şiir yazarken geçirdiği aşamaları ve hissettiklerini açıklamasını da gerekli görüyor.
Şiirde sevgilisini kaybetmiş bir aşığın içine düştüğü sıkıntılı durum anlatılıyor. Yalnız kaldığı odasına gelen bir kuzgun ile konuşma tarzında geçiyor. Kitabın düzenlenmesi, resimlenmesi oldukça iyiydi. İçerik olarak da Poe'nun iyi şiirlerinden biriydi.
Raven
Hayatımın şairi ve şiiri desem yeridir. Edgar Allan Poe en sevdiğim yazarlardan, onun o karanlık tarafı sanki beni yansıtıyor gibi geliyor. Raven zaten başlı başına o karamsar ama asil havayı bana anımsatıyor. İncelemeleri en sevdiğim yazar ve kitaplara yapıyorum zaten, benim hayatımda mihenk taşıdır Raven. Okuyun, okutun, sevin canım Edgar'ı.
Kuzgunlar Yasına GiderŞiir
YouTube kitap kanalımda Kuzgun kitabını önerip en sevdiğim şiirlerden bahsettim: ytbe.one/ZHFew7sBSeE
Şiir incelemek zor iş. Yazarken şair akla karayı seçer ama biz geliriz 15 dakikada şiiri bitiriveririz, sonrasında da o şiir hayatımızdan bir kuş gibi uçar gider. Peki, o şiiri korkutup kaçırmadan önce duygu dallarımızda nasıl tutabiliriz?
Poe, karayı seçenlerden. İnsanlığı en çok hüzne boğan evrensel acı ne olabilir diye sorup cevabını ölüm bulanlardan. Bize de sorulsa çoğumuz bu sorunun cevabını aynı şekilde veririz. Peki, ölümü nasıl şiirselleştirebiliriz? Ölüm, toprak altına gömülen sevdiklerimizin cesetlerinden mi ibaret? Bastığımız yerleri çoğu zaman toprak diyerek geçtiğimiz gibi okuduğumuz şiirleri de çoğu zaman şiir diyerek geçiştirmiyor muyuz? Ölüm adlı sonu gelmeyen bu şiire mısralık yapan fani bedenlerimiz, şairine nasıl bu kadar kayıtsız kalabiliyor?
Yıllardır kalbimde yaşattığım ve ıssız bir adaya düşsem yanımda bulunmasını isteyeceğim şeylerden biri olan kuzgunun zekiliğini ölüm kavramı ile çok bağdaştırırım. Ölüm aynı kuzgun gibi zekidir. Ne zaman, nereden çıkacağı bilinmez. Hafife alınır. Üzerine düşünülmez. Düşüncenin bedende olup olmamasının arasındaki ince sınırdır ölümün tanımı. Zaten biz de bir gün kesinlikle öleceğini bildiklerimizle konuşuruz. Sanki yüzümüze bir gün toprak atılmayacakmış gibi burnumuzu havaya doğru dikeriz. Ateş ve suyun da bu arada bizi kıskandığını sanırız. Oysaki her nefsin istisnasız tadacağı ölümün yasına doğru gittiği dünyanın her karesinde kuzgunlar neden yaslarına gitmesin?
Mesela kuzgunlar, insan konuşmasını çok iyi taklit edebilirler. Yoksa ölüm de mi bir taklitçidir? Bizim konuşmamızı mı taklit eder? Sahi, hep sevdiklerimizin ölmesi belki de bu yüzdendir. Sevdiklerimizin dilinden konuşur ölüm.
Dili (asıl metni) oldukça eski olan bu şiiri Oğuz Baykara çevirisi ile okudum.
Kitaba başlarken E.P bize şiirin genel felsefesi üzerine bir açıklama ve Kuzgun şiiri hakkında da bir ön tahlil sunuyor,gerisi okuyucunun bu başarılı tavsirden sonra Kuzgun’u adeta bir sinemaskop tekniği ile gözünde canladırması kalıyor.
O sadece bir "Kuzgun" mu?Şiir
"Acaba yazarlar edebiyat eserlerini nasıl kurgulayıp son hâline getirirler? Aralarından biri çıkıp da bu süreci bize anlatamaz mı?" diye son derece ilgi çekici birtakım sorularla eserine başlamış Edgar Allan Poe. Eser, başındaki bu sorularla beni kendine çekti ve sonuna kadar da merakımı koruyan bir eser olduğu için hemen okumaya koyuldum. Fırsatı kaçıramazdım. :)) Hemen tanıtayım zaten uzun bir eser de değil kendileri. Poe, eserin ilk bölümünde şiirini nasıl kurguladığını aşama aşama bize aktarır. Oldukça detaylandırır. Şiirinin çatısını Kuzgun olarak belirleyen Poe, onu oldukça melankolik bir kuş olarak vermiş ve şiir boyunca söylediği tek sözcüğü ise "asla" olarak seçmiş. (Nedenleri kitapta yer alıyor) İkinci kısımda ise planını anlattığı şiiri bizlere sunmuş. Şiiri oldukça akıcı ve akılda kalıcı buldum. İşte şiirden bazı satırlar:
“Ey kuş!” dedim, “Acayipsin, ya bir iblis ya kâhinsin,
Üstte Tanrı altta insan, hepimiz taparız ona,
Söyle bu kederli ruha, var mı ikinci bir vuslat,
Melek gibi Lenor’umu kucaklar mıyım acaba?
Sarar mıyım onu şöyle, yine mazideki gibi?
O an kuzgun dile geldi, cevap verdi, “Asla” dedi.
Yazar Hakkında
Edgar Allan PoeYazar · 92 kitap
1809’da Boston’da doğdu. Henüz bebekken yetim kaldığından onu yanlarına alan John ve Frances Allan çifti tarafından yetiştirildi. John Allan’la para konusunda sürekli anlaşmazlıklar yaşayan Poe, 1827’de orduya yazıldı. Aynı yıl ilk kitabı Tamerlane and Other Poems’u (Tamerlane ve Diğer Şiirler) isimsiz olarak yayımlandı. 1831’de ordudan atıldı. Bunu izleyen yıllarda düzyazıya yoğunlaştı ve yaşamını yalnızca yazarak kazanmaya çalıştı. Southern Literary Messenger, Burton’s Gentleman’s Magazine, Graham’s Magazine gibi dergilerde yardımcı editör olarak çalıştı, Broadway Journal’ın önce editörü, daha sonra sahibi oldu. Nantucket’lı Arthur Gordon Pym’in Öyküsü 1838’de ve Tales of the Grotesque and Arabesque (Grotesk ve Arabesk Öyküler) adlı iki ciltlik derleme ise ertesi yıl yayımlandı. Fakat Poe’nun adını asıl yaygınlaştıran, 1845’te yayımlanan “Kuzgun” şiiri oldu. 1835’te, o sırada on üç yaşında olan kuzeni Virginia Clemm’le gizlice evlendi. Virginia’nın 1847’de veremden ölmesinin ardından Poe kendini daha da fazla içkiye verdi. 1849’da, bilinmeyen bir sebepten öldü.
