Yazar:
Edgar Allan Poe
Çevirmen:
Bilge Ceren Şekerciler
Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 17 dk.
Sayfa Sayısı:
116
Basım Tarihi:
2012
İlk Yayın Tarihi:
19 Ağustos 1843
Yayınevi:
Kolektif Kitap
Orijinal Adı:
The Black Cat
Orijinal Dil:
İngilizce
Orijinal Ülke:
Amerika Birleşik Devletleri
ISBN:
9786058667914
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
13 diğer baskı · Tümünü Göster
Kara Kedi
1.361 okunmaKolektif Kitap · 2012 · 116 s.
Kara Kedi
734 okunmaKarbon Kitaplar · Kasım 2018 · 70 s.
Kara Kedi
139 okunmaKapra Yayıncılık · 21 Aralık 2020 · 72 s.
Kara Kedi
97 okunmaZeplin Kitap · Ağustos 2020 · 64 s.
Kara Kedi
67 okunmaEzr Yayıncılık · 2017 · 160 s.
Kara Kedi
67 okunmaŞia Kitap · 13 Temmuz 2020 · 72 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Saat 23:14Edebiyat
Puan vermedi·116 syf.·
2022 20. kitabı
Poe bu öyküyü 1843 yılında kaleme almış.Kendisi bir Amerikalı ve yazarak geçimini sağlamaya çalışmış başka bir işle uğraşmamış kaynakların yazdığına göre.
Hikaye’den bir parça bahsettikten sonra yeniden yazarın kimliği ve karakteri hakkında okuduklarımı derlemeye çalışacağım.
Kara Kedi hikayesi kısa bir hikaye benim dinlediğim kitapta sadece bu hikaye yer alıyordu.Cinayet işleyen,tüm davranışlarında neden ve mantık arama yetisini kaybeden hem evcil hayvanını hem de karısını baltayla odun gibi yaran ,önce vicdan azabına benzer bir duyguyu yüzeysel hissettikten sonra aklı bulanıklaşmaya ve hislerini kaybetmeye başlayan bir katilin hikayesi.
Kaynakların yazdığına göre cinayet romanlarının öncüsü,suçlu psikolojisini ele alan ilk kitaplardan ve yazarı kendisi…
Kitabın tam olarak karısının başına baltayı geçirdiği andan itibaren kendi iç dünyamda ben olsam bu katletmeden hemen sonra ne yapardım ne hissederdim diye düşündüm.Geri dönüşü olmayan bir yol bu,ne yapsan ne etsen asla eskisi gibi hayatımın devam edemeyeceği bir durum.Bir yere tıkılmak ve başkalarınca istemeyeceğim yargılamalar ve eziyetlere maruz kalacağım düşüncesi hızla aklımdan geçer ve cesetten kurtulmaya çalışırdım öyküdeki adamın yaptığı gibi aynı.Yalnız bir insanın başına sırf sinirlendim ve biri beni sakinleştirmeye çalıştı diye baltayı geçirmeyeceğime eminim en azından şimdilik:)
Tâbi öyküdeki adam hep böyle mantıksız ve nedensiz davranan,sevgisiz bir adam değildi hatta çocukken evcil hayvanları seven,koruyan,himaye eden bir insandı ve kendisi gibi yumuşak hilm sahibi bir kadınla evleniyor.Ne oluyorsa şarap içmeye başladıktan ve alkoliklik derecesine getirdikten sonra kişiliğinde kötü bir insan olmaya doğru evrimleşmeye başlıyor önce kendisine sevgi gösteren her canlıdan tiksinme derecesinde
“Sevgili Poe ile ilk tanışmamız bu kitap ile oldu. Biraz ürkütücü soğuk ama anlaşılmaz derecede de sürükleyici bir tanışma oldu. Öfke yaratırken aynı anda kendini sağlam bir yazar olarak benliğime kabul ettirmesini sevdim. Kasvetli, kısacık bir hikaye olabilirdi, fakat poe hafife alınamayacak bir ruhta olduğunu zannıma ispatlamış oldu. Tanışıklığımızın kitaplar boyu artacağını hissediyorum. “
Puan vermedi
Kitaba başladığınızda gayet doğal gibi görünen bir hikaye okuyorsunuz. Fakat arka planda hep bir gülümseyen var gibi. Hani olur ya hissedersiniz bir yerde bir gerginlik hah işte tam öyle bir kitap. Neyse diyorsunuz ve devam ediyorsunuz okumaya. Okudukça bu gerilim yüklü atmosfer yükseliyor yükseliyor ve sizi bir tepede açıkta bırakıyor. Ondan sonrası artık size kalmış, ya korkacaksınız ya da hayran kalacaksınız. Ben hayran kalmayı seçtim. Ha korkmadım mı? Korkudan çok gerildim. Hemde güzel güzel gerildim. Diyeceksiniz o nasıl oluyor, inanın bende tam olarak bilemiyorum. Okuyun bir bakalım ondan sonra tekrar konuşalım.
Daha fazla kopya vermek istemiyorum. Alın, okuyun ve görün.
İyi okumalar:)
...sanki göğsümün üzerinde bir dağ vardı...
𓃠
"O kadar acı çektim ki âdeta acılardan tiksindim."
є๔ﻮคг คllคภ ק๏є
İlk defa bir Poe eseri okudum. Edebiyatta Korku-Gerilim türünün en önemli isimlerinden olması hasebiyle merak ettiğim bir yazar idi.
İçerisinde iki adet öykü bulunuyor. Şahsen kitaba ismini veren "
Kara Kedi" öyküsünden daha çok ilginç konusuyla diğer öyküyü beğendiğimi söylemeliyim. Genel olarak baktığımda ise -en azından bu kitap için konuşuyorum - çok etkileyici değil fakat okunabilir seviyede. Kendisinin 
Bütün Hikayeleri kitabını alma niyetindeyim. Keyifli okumalar.
❝Onlar(Ölüler) uyumalı, yoksa biz ölürüz.❞
☬ Edgar Allan Poe ☬
Kara Kedi" öyküsünden daha çok ilginç konusuyla diğer öyküyü beğendiğimi söylemeliyim. Genel olarak baktığımda ise -en azından bu kitap için konuşuyorum - çok etkileyici değil fakat okunabilir seviyede. Kendisinin Bütün Hikayeleri kitabını alma niyetindeyim. Keyifli okumalar.
❝Onlar(Ölüler) uyumalı, yoksa biz ölürüz.❞
☬ Edgar Allan Poe ☬
Kitaba başladığınızda gayet doğal gibi görünen bir hikaye okuyorsunuz. Fakat arka planda hep bir gülümseyen var gibi. Hani olur ya hissedersiniz bir yerde bir gerginlik hah işte tam öyle bir kitap. Neyse diyorsunuz ve devam ediyorsunuz okumaya. Okudukça bu gerilim yüklü atmosfer yükseliyor yükseliyor ve sizi bir tepede açıkta bırakıyor. Ondan sonrası artık size kalmış, ya korkacaksınız ya da hayran kalacaksınız. Ben hayran kalmayı seçtim. Ha korkmadım mı? Korkudan çok gerildim. Hemde güzel güzel gerildim. Diyeceksiniz o nasıl oluyor, inanın bende tam olarak bilemiyorum. Okuyun bir bakalım ondan sonra tekrar konuşalım.
Daha fazla kopya vermek istemiyorum. Alın, okuyun ve görün.
İyi okumalar:)
Edgar Allan Poe’nun “Kara Kedi” hikayesi, insan ruhunun derinliklerine inmeye cesaret eden bir anlatıdır. İlk başta hayvanlara karşı duyulan sevgi ve bağlılık teması üzerinden okuru yakalayan hikaye, ilerleyen sayfalarda insan doğasının karanlık ve karmaşık yönlerini gözler önüne serer. Bu bağlamda, karakterin alkol bağımlılığı ve sonucunda sergilediği şiddet davranışları, insanın kontrolsüz güdüleri ve içsel çatışmalarının bir yansıması olarak okunabilir.
İlk sayfalarda karakterin hayvanlara olan sevgisini anlattığı için yüzümde bir gülümseme oluştu. “Aynı ben!” diyerek pek çok satırın altını çizdim. Ancak, karakterin alkol bağımlılığı nedeniyle davranışlarının değiştiğini anlatmaya başlamasıyla birlikte, kitap benim için oldukça rahatsız edici bir hâle geldi. Anlatımı çok, çok etkileyici… Ancak, şiddet sevmeyen ve hayvanlara karşı hassasiyeti olan okurlar için tavsiye edemem.
Kitapta en çok sevdiğim bölüm, Diri Diri Gömülmek oldu:
- Belki de kurgudan biraz uzaklaşıp farklı olaylardan bahsettiği için ilgimi çekti.
- Bu bölümde, #katalepsi adında şaşırtıcı bir hastalık olduğunu öğrendim. Ayrıca, hikayedeki katalepsi hastalığı teması, insanın beden ve zihin ilişkisine dair düşündürücü bir unsur ekler. Bu hastalık, bireyin bilincinin kapalı olmasına rağmen bedensel fonksiyonlarının devam etmesiyle karakterize edilir. Bu durum, Descartes’ın “düşünüyorum, öyleyse varım” (cogito, ergo sum) söyleminin sınırlarını zorlar ve bireyin varoluşuna dair sorgulamaları derinleştirir.
Hikayenin karikatürlerle zenginleştirilmesi hoş bir düşünce olmuş:
- Çizimler, vurguyu mu artırmış yoksa anlatımdan bir nebze uzaklaşmayı mı sağlamış, emin olamadım.
- Resimle de ilgilendiğim için bu detay hoşuma gitti.
Sonuç olarak, “Kara Kedi” sadece bir korku hikayesi olmanın ötesinde, insan
Guguk Kuşu1000k
Gizemli, karanlık bir dönemden bahsediyor Poe. Sanki Orta Çağ gibi, sanki kadınları cadı diye yaktıkları bir dönemden bahsediyor. İşte kitap, bu çağdan gelen bir kara kedinin sızmasıyla başlıyor. Sonra açıklanamayan tüm kötülükler saçılıyor meydana. İnsandan
Yazarın okuduğum ilk kitabı. Tanışma amaçlı kısa bir kitap olsun dedim ama hata ettiğimi sonradan anladım. Alkol bağımlılığının ve merhametsizliğin sebep olduğu canilikleri anlatan kan dondurucu bir kitap. Kedi severlerin uzak durması gereken bir eser. Sonlara doğru ölümle ve diri diri gömülmekle ilgili yazarın görüşlerine yer verilmiş, onları da sevdiğimi söyleyemeyeceğim.
Yabancı bir arkadaşımın doğum günü hediyesi sayesinde bu muhteşem öyküleri okuma fırsatı buldum. Doğum günümde Poe'nin karanlık dünyasına keşfetmek ve yeni okur olarak katılmak mutlu hissettirdi. Eminim Poe yolculuğum hiç kısa sürmeyecek.
Ruhsal çözümlemeler o kadar iyiydi ki, Kara Kedi'de vicdansız bir katil, Kuyu ve Sarkaç'ta idam mahkumu, Diri Diri Gömülüş'te adeta mezara gömülmüş biri gibi hissettim. Gerilimin eksik olmadığı bu yazarın diğer hikâyelerine karışmak için sabırsızlanıyorum.
Yazar Hakkında
Edgar Allan PoeYazar · 92 kitap
1809’da Boston’da doğdu. Henüz bebekken yetim kaldığından onu yanlarına alan John ve Frances Allan çifti tarafından yetiştirildi. John Allan’la para konusunda sürekli anlaşmazlıklar yaşayan Poe, 1827’de orduya yazıldı. Aynı yıl ilk kitabı Tamerlane and Other Poems’u (Tamerlane ve Diğer Şiirler) isimsiz olarak yayımlandı. 1831’de ordudan atıldı. Bunu izleyen yıllarda düzyazıya yoğunlaştı ve yaşamını yalnızca yazarak kazanmaya çalıştı. Southern Literary Messenger, Burton’s Gentleman’s Magazine, Graham’s Magazine gibi dergilerde yardımcı editör olarak çalıştı, Broadway Journal’ın önce editörü, daha sonra sahibi oldu. Nantucket’lı Arthur Gordon Pym’in Öyküsü 1838’de ve Tales of the Grotesque and Arabesque (Grotesk ve Arabesk Öyküler) adlı iki ciltlik derleme ise ertesi yıl yayımlandı. Fakat Poe’nun adını asıl yaygınlaştıran, 1845’te yayımlanan “Kuzgun” şiiri oldu. 1835’te, o sırada on üç yaşında olan kuzeni Virginia Clemm’le gizlice evlendi. Virginia’nın 1847’de veremden ölmesinin ardından Poe kendini daha da fazla içkiye verdi. 1849’da, bilinmeyen bir sebepten öldü.
