HAYVANLAŞAN İNSAN(LAR)Edebiyat
Hayvanlaşan İnsan Émile François Zola tarafından 1890 da yayımlanan, Paris ve Le Havre demiryolu hattındaki aşk ve cinayet hikayesidir. İncelemeye başlamadan önce inceleme başlığında bana ilham veren Esra dostuma sevgilerimi iletiyorum.
2 Nisan 1840, – 29 Eylül 1902 yılları arasında yaşayan Zola dünya edebiyatında natüralizm akımının öncüsüdür. Yazar yalnızca edebi kimliğiyle değil başkaldırıcı tavrı ile 19. Yüzyıl edebiyatına Dreyfus tartışmasında takındığı tavırla oturmuştur. Fransız ordusunda haksız yere casuslukla suçlanıp askeri mahkemede yargılanan Yahudi asıllı yüzbaşı Dreyfus’u 1897'deki davada hükûmetin bütün baskılarına rağmen savunan Zola, Fransa devlet başkanına hitaben "İtham Ediyorum" makalesini yayınladıktan sonra baskılardan dolayı Fransa'yı terkedip bir süre Londra'da yaşamak zorunda kalmıştır. Çabaları sonucunda Dreyfus Davası'nın yeniden görülüp adaletin yerini bulması sonucu yurduna döndü. Bu olaydan sonra Zola ulusal kahraman haline gelmiştir. 1902 yılında otel odasında duman zehirlenmesinden ölen Zola başkaldıran, sorgulayan diğer aydınlar gibi şaibeli bir şekilde ölmüştür.
Hayvanlaşan İnsan ismini son derece hak eden sayılı kitaplardandır, kitabı 50’li yaşlarında yayımlayan Zola kaliteli tasvirler, harika metafor ve benzetmelerle olgunluk döneminin marifetlerini kitaba harika bir şekilde aktarmış ve İnsanın öldürme, aşk, kıskançlık gibi duygularının esiri oldu mu nasıl hayvanlaştığınım, mantık çerçevesini nasıl parçaladığını, natüralist kalemiyle harika gözlemler ve deneylerle bize aktarmıştır. Yazıldığı dönem itibariyle sanayileşen Fransa’yı bize İnsanların hayvansal içgüdüleri ile birleştirerek lokomotifler üzerinden anlatmıştır. Kitabın bu bölümlerinde o atmosfer, lokomotifin hırlayışı, raylarda çıkardığı ses hala kulaklarımda çınlar. Zola bu kitabında İnsanın neden öldürdüğü sorusuna cevap arar. Hangi içgüdü, hangi düşünce başka bir insanı, senin gibi düşünen, sevdikleri olan, günlük kaygılara sahip bir insanın hayatına son vermek ister? Kitapta ki kurguda işlenen cinayetler doğrudan ya da dolaylı yoldan hep cinsel tutku ve kıskançlıktan gerçekleşir. Sanki o tutkulu anlarda hayvansal içgüdülerimizin esiri oluruz ve hayvanlaşan insan(lar)a dönüşürüz.
Kitabı okurken aklıma gelen sorulardan birisi aşk’ın ne olduğuydu. sevdiğimiz bir insan bizi aldattığında yahut çok arzuladığımız birisi bizi reddettiğinde onu öldürür müyüz? Öldürürsek bu aşk olur mu? Çünkü aşk hakkında bize öğretilen; medyada, filmlerde bize anlatılan aşkın masum ve temiz olduğuydu sevginin gücünün her şeyi aşacağıydı oysa sevginin karşı konulmaz sahiplenme isteği “benimsin” algısı her şeyi bitirmiyor muydu?
Lokomotiflerin fon müziği olduğu, insanın ilkel arzularının çözümlendiği bu kitap okunduktan sonra insanlara ve kendinize bakış açınız değişecek. Keyifli okumalar.
·
14 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.