Nasıl da almış aklımı,
Sürmüş, filiz vermiş içimde sevdan..
Dost, düşman söz eder kendi kavlince, Kınanmak, yiğit başına.
Bu, ne ayıp, ne de yasak,
Öylece bir gerçek, kendi halinde,
Belki, yaşamama sebep...
Ahmet Arif
·
71 Gösterim
1 Yorum
Aynen. Ahmet Arif gibi sevmeyi beceremiyecez belki, ama onun gibi bakabilmek de güzel 🌼
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.