Yüz yıllık derin Tanrı sorgusuFelsefe
Bataille'nın dini, ahlaktan ve tanrı inincından oluşmaz, o insanın gündelik hayatta her zaman yaşayabileceği gizemsel iç yolculuklarından, gizemci iç deneylerden bahseder. (Arka kapaktan)
İnsanın varoluşunu sorguladığı anlarda yakaladığı ipuçları gibi olguları, iç deney (im) olarak tanımlar yazar. #nietszche 'nin 'Tanrı öldü' felsefesinin sıkı takipçisi olarak; 2.dünya savaşı hemen öncesi buhranlı yıllarında yazmıştır bu eseri, kendince aydınlanmanın arifesinde.
İçsel sorgu sürecini; dramlaştırma, acıyı yok etme istenci ve benzer amaçla yapılan Yoga'ya dahi değinerek anlatmaya çalışır, kendi tabiriyle 'sessizlik' gibi kaydıran sözcükleri birer aşama varsayarak. Hindulardan semavi dinlere durak yapar; çile ve kurban etme bağlamında, ardından deneyi icselleştirirken hissedilen kader, unutma ve korkunun adeta işkence olabildiğinden, acının eşliğinde ölümün aldatmaca dahi varsayılmasından dem vurur. Deneyi yaşarken gerekirse bilgi ve otorite rededilmelidir yetersizlikler dünyasında.
Kitabın sonlarında ise; tezine dolaylı dayanak olarak belki; Tanrıbilim sorgusu bağlamında #mauriceblanchot 'ın Karanlık Thomas eserine (ki ben de yorumlayıp beğenmiştim) ve esrime üzerinden #marcelproust 'un Kayıp Zamanın İzinde eserine övgü var. Felsefecilerden #bergson #hegel #descartes 'a hem sorgu hem serzeniş bulunmakta.
Bir edebiyatçı olarak; bu metin ağır gelmiş olsa da, özellikle sonlarında zamanı büküp peşinde koşan, hasta yatağında ölümüne kadar başyapıtını yazan Proust'un sayfalarca irdelenmiş olması adeta mutluluk oldu benim için. Yüz yıllık eser ise; ilginç fikirleri sadece öğrenme güdüsü olanlar için çekici gelebilir: İmanını bir kitapla sorgulayanlara değil...
·
285 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.