‘Şimdi kendime bir hikaye anlatacağım ve artık sadece buna inanacağım.’
Şimdi herkes susacak, dünya, hatta belki gezegen ama en çok da insanlık. Yalnızca Gaza konuşacak, kulak verin ona. Gaza ile tanışmış mıydınız? Kendisi hayat ile çok erken yaşta tanışmış bir çocuk. Çocuk diyorum ama içinde binlerce yaşamın çığlığını ve haykırışlarını biriktiren, besleyen çoğu zaman o haykırışlara sebep olan biri. Belki de tek suçu Ahad ile olan ilişkisi. Ahad, Gaza’nın babası, hayatın belası, yeryüzündeki cehennemin sebebi en çok da Gaza’nın hayatındaki zebani.
Cenneti ve cehennemi aynı noktada yaşayanların son umududur Ahad. Cennete ulaşmak için son bir basamak mı yoksa cehenneme giriş bileti midir bilinmez. Çünkü Ahad bir insan kaçakçısıdır. İnsanın, hayatın, umutların kaçakçısıdır.
Umut mu? Daha.
Yaşama tutunma mücadelesi mi? Daha.
Var olma sancısı mı? Daha.
Daha? Ahad! DAHA (!)
Kitap; İtalyan resmindeki dört teknik ile aktarılıyor. Her teknik etkili bir geçiş, minik bir dokunuş ve sarsıcı gerçeklikle geliyor gözler önüne. Yapılan her fırça darbesiyle, Gaza’nın yaşamındaki evrelere tanık oluyoruz. Tabiii en çok da hayatındaki darbelere, linçlere, kaoslara...
Gaza’nın hayatı boyunca yanından ayıramadığı Cuma’nın kağıttan kurbağası; cebinde taşıdığı umudu mu yoksa bir bedelin kefaretini mi temsil eder? Ya o iki dev Buda heykelleri... İnsanlık tarihinin varlığını ve nasıl yok olduğunu mu anlatıyor? Belki de sondaki başlangıcı gösteriyor. Gaza’nın sözlerine, isyanına, insanlığa haykırışına kulak verin çünkü bir kez daha anlatmayacak. Çünkü anlatırsa kendisi de inanacak.
Altını çizdiğim her noktada soluklandığım ve soyutlandığım bir kitap, içimdekileri hala yeterince anlattığımı hissetmiyorum. İyisi mi okuyun. Okuyun ve insanlığın, insanlık denilen kıyafeti bulduğu ilk ücra köşede nasıl soyunduğuna şahit olun.
·
13 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.