Puan vermedi·547 syf.··
2021 216. kitabı
·5 günde okudu
·Okunma: 01 Nisan 2021 12:34
·Bak nasıl duruldun,duruldun kalbim
Bu kitabı okurken Onur Akın'ın bu şarkısı sürekli bilinçaltımda çaldı durdu. Geçmiş olsun kalbim acıların çok.
Settarhan. Azam. Piruz. Sofya. Zehra. İsmail. Savaşlar.
Settarhan Azam'a çok aşık. Olduğunu sanıyor... Azam'a sorulmadan nişanları bile yapılıyor. Settarhan'ın biricik arkadaşı Piruz geliyor.Azam ilk görüşte Mecusi Piruz'a vuruluyor, Piruz'da ona tabi. Sofya Setterhan'a aşık oluyor ama onun kendisini kimsenin yarasına basmasını istemediği için Settarhan'ı reddediyor. Çok asil kız. Zehra İsmail'i candan seviyor,İsmail de onu. Manevî. Araya savaş giriyor İsmail'i Tifüs alıyor Zehra'ya sabretmek düşüyor. Gel zaman git zaman... Trabzon-Tebriz-Tiflis-Batum-İstanbul hattında yıllar geçiyor. Kalplerden milyon duygu geçiyor başa bin bir türlü bela geliyor... Sonuçta bu karmaşık hikâyede gerçekten birbirini ölümüne hiç hesap yapmadan seven ikili Azam ve Piruz kavuşuyor. İsmail ölüyor o kaderin cilvesi, Zehraya söyleyemeden ölüyor... Soyleyemediklerini savaş günlüğü söylüyor. Sofya benim favorim. Asıl karakter bile değil. Rusya devriminde kendisi gibi güçlü kayboluyor ortadan, asil. Settarhan en çok sürünen bu hikâyede. Azam gidiyor, Sofya gidiyor... Settarhan. Mirza Han'ın beyzadesi. Trabzonda Zehra ile tanışıyor. Gerisi işte... Bu hikâyeyi ikisinin torunu kaleme alıyor. Ben bu hikâyelerin her biri bir kitap eder diyorum. Maşallah yazarın kalemine hepsinden hakkıyla tek roman çıkarmış. Helal olsun. Kitabın yarısını alıntılayabilirim o derece. Şuraya yazmadığım en küçük karakterden bile bir roman çıkardı. Ağacından köpeğine kadar. Büyük hanım. Hacı bey. Nar ağacının dili olsa o anlatsa gördüklerini...
·
43 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.