Pembe Fili DüşünmePsikoloji
Zeynep Selvili Çarmıklı'yı bundan yaklaşık bir sene önce Tedx konuşmasıyla tanıdım. İsmi de "En Acımasız Ses!" idi. Dinlediklerimden sonra bende klişe olan bir şekilde hemen Google'a yazdım kim bu diye. Psikolog olduğunu öğrendim. Psikoloji her şekilde ilgimi çektiği için hemen onu Instagram'dan takibe aldım. Kitabının çıktığını öğrendim sonra. "Pembe Fili Düşünme" Dedim herhalde bir konuyla ilgili nasıl düşünüleceğini falan yazdı. Ön yargı işte. Yine de merak ettim, aldım. Birkaç gün sonraydı sanırım okumaya başladım. Ön söz ile şaşkına döndüm. Şöyle yazıyordu: "... İzmir'de doğan Zeynep Selvili Çarmıklı, psikolog olma hayaliyle büyümedi." Tekrar tekrar okudum aynı cümleyi yanlış anladığımı düşünerek. Hayır, yanlış anlamamıştım. Gerçekten de bu hayalle büyümemişti. Klişe olduğunu sanarak büyük bir yanılgıya kapıldığımı işte o an anladım. Devamında da beni şaşırtacak şeyler olduğunu hissettim. Bu his de beni çabucak kitabı bitirmeye itti. İki gün sonunda bitmişti yanılmıyorsam. Okuma anında sürekli elimde kalem vardı. Neresini beğensem hemen çiziyordum. Bir çok kısmı çizmiştim. Çok hoşlanmıştım bu ön yargı ile yaklaştığım kitaptan. Kitabı bitirdikten sonra düşündüm. Ön yargının ne kadar kötü bir şey olduğunu kavradım. Şimdi seviniyorum. İyi ki merak edip o kitabı almış ve bunun farkına varmıştım.
İnsanın hayatında bunun gibi minik aydınlanma anları oluyor. Minik dediğime bakmayın aslında çok büyülü bir an. Bu anlara hayatımı adayabilirim sanırım. Bu büyülü anlar için defalarca kez sayfa çevirebilirim. O hissi tatmaya değer.
·
12 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.