Tatar ÇölüEdebiyat
Okuyana Bastiani Kalesi'nin içinde miyim acaba, diye sorduran ve edebi açıdan yüksek kalitede bir eserdir. Zamanın acımasızlığı yaprak yaprak çözülür gözlerimizin önünde ama umut denilen afyonun pençesinde bekleyen deney fareleriyiz. Tekdüze ilerleyen bir hayatın içinde umudu ucundan da olsa tutmaya çalışan bir karakter Teğmen Giovanni Drogo. Sürüp giden hayatın içinde yakalanan küçük heyecanlar onu tekdüzeliğe mahkum ediyor, garip bir şekilde de çelişki içinde hiçbir yere ait olamama hissini yaşatıyor okuyucuya. Sorguladıkça teğmene benzediğimi fark ediyorum. Umut insanı yavaş yavaş öldüren ya da ölümünü geciktiren kuvvetli bir afyondur. Filmini de izleyip yorumuma düzenlemede bulunacağım. Karantinada ben'i anlatan bir eserdi diyebilirim. Kişi, kendinin celladı olmak istemiyorsa zamanını ve yaşamını kaliteli hale getirmelidir.
·
21 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.