Sait Faik ile tanışma kitabım oldu Son Kuşlar. Kitap yarışması için altını çize çize dikkatle okudum her bir öyküsünü. Biraz bundan dolayı okuma isteğim de gittikçe düştü ve bir hafta sonunda bitirebildim. Buraya yazdığım yazıları teker teker deftere geçmek istiyorum. Çünkü elektronik ne var ise pili bitince gidiyor.
Kitaba gelince... Öykü okumak çok güzel bir haz veriyor aslında. Ne başı belli ne sonu. Bir şeyler anlatmaya çalışıyor ama sadece şey diyor sen ona anlam yüklüyorsun. Nasıl roman okuyunca sinemadan daha çok düşünüyor gözünde canlandırıyorsun, öykü de bu konuda romandan ileride bence. Çünkü öyküyü sen yani her okuyan bir daha baştan yazıyor. Zülfü Livaneli öyküleri de çok hoşuma gidiyor ama acıklı hikayeler yerine deniz kokusu almak daha hoşuma gitti. Sait Faikten Allah razı olsun o yüzden özlemiştim bir Ankaralı olarak.