Oldukça genç bir adam, deriden yapılma trampetini sert hamlelerle döverek Fırat Nehri'nin hemen doğusunda yer alan Uruk kentinin meydanına doğru ilerliyordu. Halk bu sesle adeta hipnotize olmuşcasına bu adamın peşi sıra İştar Tapınağı'nın önüne kadar geldiler. Baş rahibe ve İştar'ın yeryüzündeki en genç tezahürü İlluna, riyakar bir gülümseme ile genç adamı selamladı... Tanrılar, yeryüzünü izliyorlardı ve akıllarında tek bir düşünce vardı. Tarih, büyük bir adama şahitlik edecekti ve binlerce yıl geçse bile bu genç adamın ismi asla unutulmayacaktı. İşte o genç adam Uruk Aslanı; Gılgameş'den başkası değildi.
Gılgameş Destanı öylesine bir destan ki; doğa üstü varlıkların, tanrıların, yarı tanrıların, hayaletlerin, tufanların, entrikaların, sadakatin, aşkın ve büyük bir adamın hikayesidir. Harald Braem'in, Sümerler tarafından 56 kil tablete Akad çivi yazısı ile kaydedilen ve tarihin en eski yazılı destanından esinlenerek oluşturduğu bu eserin en dikkat çeken yanı, şaşırtıcı bir güncellik çerçevesinde anlatılmış olmasıdır. Kitabın gerçekliğini perçinleyen ise tabletlerde yer alan oyma resim tasvirlerinin de yer yer sayfalarda resmedilmiş olması ve hikaye her ne kadar kurgu da olsa bu resimlerin ve bilgilerin doğrultusunda ilerlemiş olmasıdır.
Harald Braem'in betimlemeleri oldukça güçlü. Kitabı okurken bir an duraklayıp gözlerinizi kapadığınız anda; çorak bir araziye yerleşmiş bir medeniyetin tablosu beliriveriyor zihninizde. Tapınaklar (Anu ve İştar), İştar tapınağının güzel kızları, Anu Tapınağı'nın rahipleri, Uruk'un etrafını saran yüce duvarları, askerleri, insanları ve 4000 yıl öncesinin arkaik yapıları...
Romanın mitolojik bir hüviyette olmasından dolayı olayları, bu çerçevede gözlemlemek çok daha yararlı olacaktır diye düşünüyorum. Hal böyleyken; Gılgameş, kendi yaşadığı dönem itibariyle gelmiş geçmiş tüm krallardan çok farklıdır: Tabuları yıkan, korkusuz, geleneklere ve göreneklere aykırı davranan bir adam. Bunu yıllar boyunca, diğer yılanlardan farklı olmamasına rağmen toplumun batıl bir anlam yüklediği bu yılanın yaşadığı yere giderek onu "korku yuvasından"(Toplum nezdinde) çıkartmasından, Sedir Ağaçlarını koruyan Humbaba'nın ormanına gitmesinden ve ölümsüzlük adasına yaptığı tehlikeli yolculuklardan rahatlıkla çıkartabiliriz. İşin en ironik yanına ise; bu kadar korkusuz bir adamın sonrasında ölümsüzlüğü araması! Büyük Tufanla ilişkili olan bu ölümsüzlük yolculuğu ve nedenleri de kitabın veremeyeceğim spoilerları olsun.
Harald Braem'in ya da Gılgameş Detanı'nın bize anlatmaya çalıştığı veya bu bağlamda insanlığı uyarmaya çalıştığı en önemli konu ise doğadır. Doğanın en önemli hammedesi olan ağaçlar bir başka deyimle insanlığında hammaddesi niteliğindedir. Bana göre ağaçsız bir yeryüzü hayal bile edilemez. Ağaçlar sadece insanlara değil doğada yaşayan tüm canlılara da barınaktır. Bu sebeple ağaçların ve doğanın kıymetini bilmek zannediyorum ki dünyanın ve insanlığın geleceği için büyük bir önem teşkil ediyor. Unutulmalıdır ki doğa kendinden alınanı elbet bir gün geri alacaktır!
4000 yıl öncesine keyifli bir yolculuk yapmak isteyen herkese öneririm. İyi okumalar dilerim ve son olarak kitabı hediye eden kitap kardeşim Berfin Demir'e teşekkür ederim. :)
··
290 Gösterim
7 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Anıl
Gönderi Sahibi
Enkidu okuyacaklara sürpriz olsun diye bahsetmemiştim. :) Ama olsun. Kim diye merak etsinler şimdide. Güzel yorumunuz için ben teşekkür ederim. :)
Zihninize sağlık çok güzel bir inceleme olmuş hocam. Gılgameşin havasını üzerimizden geçirdiğiniz için de sevgili İştar ve dost Enkidu adına teşekkür ederim :)
Anıl
Gönderi Sahibi
Teşekkür ederim Nigra, senin beğenebileceğini düşündüğüm bir eser okumalısın. :)
Reklam
Çok güzel bir inceleme gerçekten merak ettim kitabı. Bu siteye üye olduğumdan beri okunacaklar listem sürekli kabarıyor.
