Doğumundan ölümüne kadar insan oğlu hep arayış içerisindedir .Bir iç huzura kavuşmak ister , çok küçük şey ler ile mutlu olmayı başarabilenler içindeki tohumun kıymetini bilenlerdir , diğer taraftan doyumsuz ruhlar vardır bunlar hep bir isyan ve huzursuzluk içindededirler.Az ile mutlu olanları aptal olarak görürler , vicdan terazileri hep maddeden yanadır.O bozuk ve kararmış vicdanlarının verdiği kalp huzursuzluğunu unutmak için kendilerini uyuştururlar , gerçekle yüzleşmekten korkarlar .Yüreği temiz olanlar sevdiklerine yapılan haksızlığa tepki olarak gözlerini kırpmadan ölüme gülerek gidenlerdir.