Kitap, Abélard ve Héloise'nin birbirlerine yazmış olduğu mektuplardan oluşuyor. Aslında birbirlerine yazdıkları mektuplar yedi tane, fakat yazar bu eserinde mektup sayısını on ikiye çıkarıp şiirsel bir oyun şeklinde toplamış ve bunu yaparkende ikili arasında yaşanan gerçeklikten, o öz sevgiden kopmadan hatta daha da güçlendirerek yazmış , ve bence çok başarılı bir eser ortaya çıkmış. Abélard ve Héloise'den kısacık bahsetmek istiyorum:12.yüzyılın din bilimci,düşünür, filozof, besteci, yazar ve şairlerinden biri olan Abélard dönemin en tanınmış üstadlarından biriydi ve bu eğitimci kişiliğinden dolayı birçok öğrenci ondan ders alırdı. Dayısı ile beraber yaşayan Héloise de Abélard'ın öğrencisiydi. Héloise, Fransa'da ünlü bir kadın düşünür olarak kabul edilir, şaşırtıcı toplumsal fikirleri olan, kadın haklarını savunan Héloise dayısı tarafından titizlikle yetiştirilip korunuyordu. Héloise Abélard'dan ders almaya başlar ve aralarında duygusal bir ilişki başlar ve bir çocukları olur daha sonra evlenirler fakat Héloise'nin dayısı bu ilişkiye engel olur, ikili bir daha görüşemez ve bu süreçte birbirlerine mektup yazarlar. Mektuplarda inanılmaz bir ahenk var, şiirsel dilin büyüsüne kapıldım okurken, bir süre etkisinde kaldım her kelimenin ayrı ayrı. Aralarındaki o güçlü sevgiyi daha ilk mektupta hissettiriyorlar. Özellikle kadın yazarların kalemini rikkatle okumaya çalışıyorum ve Héloise'nin yaşadığı acılardan doğan güçlü kalemini çok beğendim, herşeye rağmen direnişi, çoğu zaman ki öfkesi hepsi ayrı ayrı ustaca aktarılmış. Abélard'ın ise o şiirsel yüreği, mektuplarında hissediliyor. Yoğun bir şekilde yaşanılan aşk, ve ona mani olan engeller sonucunda yaşanan acılarla birlikte kalemi ve yüreği güçlü iki aşığın hikayesini okumak, acılarına ortak olmak güzeldi...Bu eser kitaplığımın değerli köşesinde olmayı fazlasıyla hak etti bence...
·
56 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.