Şükran Korhan
@sukran_korhan
1 Şubat
100 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
bıkıp usanmadan, bir şey arıyorlardı. Aradıkları şeyin ne olduğunu bilmedikleri için de, her defasında başka bir şey buluyorlardı tabii. Daha doğrusu, bir türlü bulamadıkları şeyi ne yapıp edip başka bir şeyin varlığında görüyor, “İşte bu o, işte bu o!” diye alelacele koşuyor, varıp gözlerine kestirdikleri bir görüntüye sımsıkı sarılıyor ve kafalarını geriye atıp bir süre herkesi şaşırtan bir keyifle, neşeli neşeli gülüyorlardı.
Sayfa 28
Reklam
İşte o zaman ben, çeşitli suçların işlendiği göz kamaştırıcı bir dünyadan başka bir dünyaya sessiz sedasız göçmüş gibi oluyorum. Hayatın akılalmaz derecede oyuna dönüştüğü, hayallerin sınırı aşıp aşıp gerçeklere karıştığı, yerini göğünu ne idüğü belirsiz kıpırtılarla uzun kuyruklu, güzel güzel yalanların doldurduğu ve her şeyin kelimelerle yaşatılıp kelimelerle öldürüldüğü, acayip ve soluk renkli bir dünyaya
Sayfa 19
Kayboluyoruz belki bazı gözlerde; bir alay gürültü şeklinde salkım saçak ortaya çıkıyor, anlaşılmaz işaretler gibi birtakım kafaları karıştırıyor, sonra da ayak seslerimizi şarkıların içine döke saça, yavaş yavaş gözden, gönülden ve hayattan uzaklaşıyoruz. Nedense bana, henüz kimsenin ulaşamadığı, hatta kimsenin oturup hayalini bile kuramadığı, harikulâde bir sonsuzluğa gidiyormuşuz gibi geliyor o sırada. Ya da çoktan varmışız da, varlığımızla o sonsuzluğu süslüyor, büyütüyor ve tamamlıyormuşuz gibi...
Sayfa 17
İçimin bir köşesinden diğer köşesine, çılgınlar gibi palas pandıras koşuyorum sözgelimi, uçuyorum kendimle karşılaşıp kendime tutunabilir miyim diye, savruluyorum un ufak, sürünüyorum, canımı dişime takıp kalkıyorum ve yeniden, yeniden, yeniden yıkılıyorum. Her defasında, yıkılırken çocuk oluyorum sanki; minicik ellerimi yere basıp kalkarken de, inanılmaz bir şekilde, çarçabuk buyüyorum.
Sayfa 8 - Everest yayınları
Çocuk olmak dışarı çıkıp mahallede gezinmek, diğer çocukları bulup kendi oyunlarınızı icat etmek anlamına geliyordu.
Reklam