Bol bol betimleme içeren, merak uyandıran olaylardan çok, anda hissedilen duygular ve fikirlerden bahseden, sonu için değil içeriği için okunacak kitaplardan.
Şimdi söyleyeceklerimi yazmak bir delilik olabilir. Bir sürü kişi karşı çıkabilir. Hakaret sayabilir. Ama çok net konuşacağım, beş para etmez bir kitap. Ama böyle olmasının sebebi muhtemelen yazarın kalemi veya kitabın kalitesi değil. Tercümenin azizliği. (Bakın yanlış anlaşılmasın, mesele tercüman değil, emek vermiş sonuçta. Mesele böyle bir kitabın tercüme edilmesi)
Tercüme kitaplara oldum olası ısınamamışımdır. Ama en sevdiğim kitaplar arasında tercüme kitaplar vardır. Ama bunların ortak yanı sanırım yazarlarının “edebi dil” açısından iddialı olmaması, konu odaklı olması vs. Ve bu kitap gibi, edebi tad verdiği iddia edilen ve bununla ilgili Nobel ödülü alan kitaplar asla tercüme okunmamalı. Bu bence kitaba bir hakaret. Sanırım kitabın orjinal dili Fransızca. İngilizce olsaydı belki bir gün orjinal dilinde okurum diye heveslenmiştim. Ama maalesef Fransızcayı kitap okuyacak seviyede öğreneceğimi sanmıyorum.
Bence kitabın tercüme olmasına rağmen bu kadar beğenilmesi tamamen toplum baskısı. Beğenmek zorunda olduğu için, beğenmeye çabalıyor insanlar. Yoksa eminim ki böyle bir dille Türk bir yazar kitap yazsa kimse yüzüne bakmaz.
Kitaba puan vermedim çünkü dediğim gibi gerçekten kitabı okumuş gibi hissetmiyorum. Bu haline puan vermek kitaba hakaret olurdu.
Sanırım yazarın genel yazış tarzı böyle. Eğer değilse, diğer kitapları daha olay ve konu odaklıysa belki tekrar bir şans verebilirim. Ama tekrar ediyorum böyle bir kitap tercüme okunmaz. Bu şey gibi oluyor, 
Osmancık kitabını -ki aşırı iyi bir kurgusu ve edebi dili olduğunu düşündüğüm bir kitaptır- tercüme etmek gibi. Bence böyle bir kitabın tercümesi okunmaz. O edebi hazzı hiç bir tercümeden alamaz okur. En fazla olay örgüsü hoşuna gider veya tarihi bilgi edinmek amacıyla okur.
Kitapta bazı felsefi düşünceler var. Sanırım 
George Orwell haklıydı. Bildiğimiz, bize yakın olan kitapları okumayı tercih ediyoruz. Dikkat ediyorumda alıntılarım genellikle katılmadığım veya üzerinde hiç düşünmediğim bir konuyla ilgili değil. Hep kendi dairemin içindeyim. (Ve bir çok kişinin öyle olduğunu düşünüyorum) Ama bu sefer yazarın bana uzak düşüncelerinin de altını çizdim. Anladıkça alıntı olarak paylaşmayı düşünüyorum. Ama bazıları aşırı felsefi ve felsefe de kelimeler çok önemlidir. Ve böyle br tercüme ile kolay kolay anlaşılacak felsefi düşünceler olduğunu düşünmüyorum.
Osmancık kitabını -ki aşırı iyi bir kurgusu ve edebi dili olduğunu düşündüğüm bir kitaptır- tercüme etmek gibi. Bence böyle bir kitabın tercümesi okunmaz. O edebi hazzı hiç bir tercümeden alamaz okur. En fazla olay örgüsü hoşuna gider veya tarihi bilgi edinmek amacıyla okur.
Kitapta bazı felsefi düşünceler var. Sanırım George Orwell haklıydı. Bildiğimiz, bize yakın olan kitapları okumayı tercih ediyoruz. Dikkat ediyorumda alıntılarım genellikle katılmadığım veya üzerinde hiç düşünmediğim bir konuyla ilgili değil. Hep kendi dairemin içindeyim. (Ve bir çok kişinin öyle olduğunu düşünüyorum) Ama bu sefer yazarın bana uzak düşüncelerinin de altını çizdim. Anladıkça alıntı olarak paylaşmayı düşünüyorum. Ama bazıları aşırı felsefi ve felsefe de kelimeler çok önemlidir. Ve böyle br tercüme ile kolay kolay anlaşılacak felsefi düşünceler olduğunu düşünmüyorum.
·
748 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Albert Camus'un Veba, Düşüş adlı kitaplarını okudum. Dili kesinlikle böyle değildi. Bu kitap bana da çok farklı geldi. Özellikle "Düşüş" adlı eseri kısa olmasına rağmen acaip etkileyici, sarsıcı bir eserdi. Yoğun, düşündürücü bir anlatımı vardı. Cümleler dolu doluydu
