Arkadi ve Boris kardeşlerden okuduğum ikinci kitap olan Uzayda Piknik İthaki Bilimkurgu Klasiklerinden okuduğum 26. Kitap oldu. Bilimkurgu edebiyatının çıkış noktası Sovyet Rusya’nın önde gelen yazarlarından olan bu iki kardeşin kitapları gözlemlediğim kadarıyla ya çok beğeniliyor ya da hiç beğenilmiyor. Tarz olarak kesinlikle alışık olmadığım bir şekilde yazılmış bu kitabın ana hikayesi beni kendine bağladı. Bu aralar ders yoğunluğum arttığı için kitap okuma zamanım biraz kısıtlansa da çokta uzatmadan kitabı bitirebildim.
Kitapta Uzaylılar Ziyaret diye isimlendirilen bir olayda Dünya’nın farklı konumlarına atıklarını bırakıp gidiyorlar. Atıkların veya kitaptaki ismiyle zamazingoların olduğu bu yerlere ‘Bölge’ deniliyor. Atıkların ne olduğu bilinmese de ileri teknoloji oldukları düşünülüyor. Enstitü atıklar resmi olarak toplayan bir kurum olarak bizi karşılıyor. Ancak Enstitü haricinde bölgeye gidip zamazingoları kaçıran ve satan Stalker isimli bir grupta mevcut. Kitabın ana kahramanı da Stalkerların en ünlülerinden Kızıl lakaplı Redrick Schuhart. Kitabımız onun bakış açısından ilerliyor. Her bölümde bir zaman atlamasıyla karşılaşıyoruz.
Kitabın en sevdiğim kısmı ziyaretin amacının sorgulandığı diyaloglar oldu. Kitaba ismini veren teoride burada açıklanıyor. Atıkların bırakılma sebebi neydi? İnsanlarla bir iletişim çabası mı ? Yoksa kalabalık bir piknikten sonra çöplerin bu alanda bırakılmasına benzer amaçsızca bir olay mıydı? Uzaylıların gözünde piknikten sonra çöplere üşüşen böceklerden bir farkımız var mı?
Dünyadaki en akıllı tür olduğumuz için bütün ekosistemleri hunharca tahrip etmeyi sürdürürken diğer canlıları düşünmeyen bizler o canlıların konumuna düşseydik yaşamlarımız nasıl olurdu diye düşünmeden edemiyor insan.
Kitabı okurken yoruma yazacak şey bulamayacağım diye düşünüyordum. Bu düşünceyle ters orantılı olarak uzun bir yorum oldu. Kitap herkese hitap etmeyebilir ancak bazı konular havada kalsa da ben beğendim.
··
1.488 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Kaleminize sağlık hocam, güzel bir inceleme olmuş. Söylemeliyim ki bu kardeşlere bir türlü ısınamamış olmama rağmen belirttiğiniz kısmı bende çok sevdim. Hayvanların piknik sonrası bıraktığımız çöplere duyduğu merak ve ilgiyle bizim bu zamazingolara duyduğumuz merak/ilgi ve ne olduklarını anlama çabasının aynı olabileceği iddiası insana kendini önemsiz hissettirmiyor değil. Ama aynı zamanda boş yere kendimizi beğendiğimizin farkına varmamızı sağlayabileceği için de önemli bir kısım olduğunu düşünüyorum. Bilmem siz de aynı şeyleri düşündünüz mü?
Son olarak bu kitabın bir de filmi var. Cesaret edip izleyemedim ama merak edebilecek olanlar için imdb linkini bırakayım: imdb.com/title/tt0079944
Oğuz Çevik
Gönderi Sahibi
İnsanın çok kibirli ve bencil bir canlı olduğunu düşünüyorum. Benmerkezci tavrımız ve etrafımıza verdiğimiz tahribat böyle devam ederse başka bir zeki yaşam formuna gerek kalmadan burnumuz sürtülecek diye düşünüyorum. Aynı konu Wells’in Dünyalar Savaşı kitabında da işleniyor. Filmini de duydum boş bir zamanımda izlemeyi planlıyorum. Nazik yorumunuz ve fikir alışverişi için teşekkür ederim 🙏🏻