DüşünceEdebiyat
Herkesin övgüyle bahsettiği kitabı bu yıl içinde okuma şansı buldum. Yazar çocuksu olan bakış açısını biz büyükler büyüdüğünde bunu kaybettiğimizi bizlere anlatıyor.
Küçük prens gördüğü bir çiçeğe hayran kalırken bizler her gün gördüğümüz ama farkında bile olmadığımız şeylerin farkına varmıyoruz. Belkide insanlar büyüdükçe toplum baskısıyla da o masum olan bakış açısından zorla öteleniyor.
Kendimizi farklı dert ve sorunlarla mutsuz ediyoruz ve küçük şeylerle mutlu olmayı bilmiyoruz. Bakmakla görmek arasındaki fark gibi, bakıyoruz ama mutlu olacağımız şeyleri görmüyoruz. Belkide büyüdükçe kendi kendimizi yada toplum baskısı ile kör oluyoruz.
Okuyup anlamayanlar belkide bu bakış açısını hiç kaybetmedi yada öyle bir kaybetti ki artık o kör karanlık kuyularda onu bulamıyor. İyi okumalar
·
88 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.